Askokarp () lub askoma – owocnik u workowców. Jest to zbita część grzybni, wytwarzana przez nią w formie charakterystycznej dla każdego gatunku, tworząca na zewnątrz lub wewnątrz na drodze płciowej zarodniki zwane askosporami.
Podział askokarpów W zależności od sposobu powstawania wyróżnia się 2 typy askokarpów: eutecja, powstające podczas procesu askogamii. Askokarpy tego typu mają własną ścianę. Wyróżnia się wśród nich następujące typy: apotecjum (miseczka) chasmotecjum klejstotecjum perytecjum (otocznia) askostromy, które powstają bezpośrednio w komorach podkładki i nie posiadają własnej ściany. W zależności od budowy wyróżnia się wśród nich różne typy, np. pseudotecjum. Jest podobne morfologicznie do perytecjum i z tego względu ostatnio coraz częściej zaprzestaje się wyróżniania tego typu owocnika, używając wspólnej nazwy perytecjum. hysterotecjum – o elipsoidalnym kształcie, pękające podłużną szparą. W zależności od położenia hymenium wyróżnia się następujące typy askokarpów: stereotecjum – askokarp bez hymenium, w którym worki występują pojedynczo lub w komorach sterylnych strzępek (u wnętrzniaków); egzotecjum – gdy hymenium znajduje się na zewnętrznej stronie askokarpu; ptychotecjum – gdy hymenium jest silnie pofałdowane (np. u Helvella). Askokarpy mogą być: otwarte (np. apotecjum) częściowo otwarte (np. perytecjum posiadające otwór zwany ostiolą) zamknięte, bez otworu (np. klejstotecjum, chasmotecjum).
Budowa askokarpów Askoarpy zbudowane są z: ściany (perydium), worków będących elementami płodnymi. Powstają w nich zarodniki zwane askosporami, hamatecjum – innych, płonnych strzępek. Ścianę askokarpu u grzybów krążkowych (discomycetes) zwykle nazywa się ekscypulum, u innych jest to perydium. Czasami ściana składa się z luźnej masy strzępek (np. u Gymnoascella), czasami ściany brak (np. u Ascodesmis), wówczas askokarp składa się z nagiej masy worków i bezpłodnych elementów hamatecjum. W większości rodzajów ściana jest zbudowana z kilka warstw, tylko w jednym rodzaju w klasie Laboulbeniomycetes występuje ściana jednowarstwowa. Budowa ściany ma znaczenie przy oznaczaniu niektórych gatunków grzybów, istotna jest także jej reakcja z odczynnikiem Melzera.
Worki wraz z elementami płonnymi często tworzą wyraźną warstwę zwaną hymenium, często o palisadowej budowie. U discomycetes znajduje się ona na wewnętrznej, zwykle wklęsłej stronie askokarpu. W rodzinie chrobotkowatych Cladoniaceae warstwa ta znajduje się na wzniesionych podecjach. U mszakolubnych grzybów pasożytniczych askokarpy zawierają tylko kilka worków, są częściowo zamknięte i przypominają budową perytecjum.
Zobacz też Słownik mykologiczny
Przypisy
Kategoria:Budowa grzybów Kategoria:Rozmnażanie grzybów