Piotr Łukicz Proskurin, ros. Пётр Лукич Проскурин (ur. 22 stycznia 1928 we wsi Kosicy w obwodzie briańskim, zm. 26 października 2001 w Moskwie) – rosyjski pisarz.
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej, jego ojciec uczestniczył w akcji kolektywizacji wsi. Zanim został pisarzem imał się różnych zajęć: był kierowcą, drwalem, pracował też przy spławianiu drewna na Kamczatce. W 1958 zadebiutował jako autor krótkich opowiadań. W 1964 ukończył kurs dla literatów organizowany przez Instytut Literacki im. Maksyma Gorkiego. Od 1971 był członkiem KPZR.
Głównym motywem jego twórczości była życie wsi rosyjskiej i tematyka okupacyjna. W powieściach Głębokie rany i Rezultat nawiązywał do walk partyzanckich okresu II wojny światowej. Powieść Gorzkie zioła przedstawia życie społeczności wiejskiej w pierwszych latach powojennych i problemy działalności partyjnej na tym terenie.
Powieść Los, wydana w 1972 została uhonorowana Nagrodą Państwową ZSRR. W 1988 pisarz otrzymał tytuł Bohatera Pracy Socjalistycznej.
Był żonaty (Liliana), miał dwoje dzieci (Aleksiej, Jekatierina). Pochowany w Briańsku.
Twórczość 1960: Глубокие раны (Głębokie rany) 1961: Цена хлеба (Cena chleba) 1964: Горькие травы (Gorzkie zioła) 1965: Любовь человеческая (Ludzka miłość) 1966: Исход (Rezultat) 1972: Судьба (Los)
Bibliografia
Kategoria:Bohaterowie Pracy Socjalistycznej Kategoria:Laureaci Nagrody Państwowej ZSRR Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru” Kategoria:Rosyjscy pisarze Kategoria:Urodzeni w 1928 Kategoria:Zmarli w 2001