thumb|240x240px|Herb Rużyńskich Rużyńscy (też: Rożyńscy, Różyńscy) — ród kniaziowski (książęcy) najprawdopodobniej pochodzenia litewskiego, który wziął swoje nazwisko od Rużyna na WołyniuWolff 1895, s. 413.
Historia Teodor Narbutt za protoplastę kniaziów Rużyńskich uważał Aleksandra Narymuntowicza — prawdopodobnie najstarszego syna księcia Narymunta wielkiego księcia litewskiego Giedymina, który to pogląd funkcjonuje do dziś w historiografiiJ. Tęgowski, Pierwsze pokolenia Giedyminowiczów, Poznań-Wrocław 1999. Przed Narbuttem pochodzenie Rużyńskich od Narymunta stwierdził Szymon Okolski. Inni autorzy herbarzy mieli inne zdanie. Bartosz Paprocki uważał, że ich protoplastą był inny syn Giedymina Koriat. Stanisław Józef Duńczewski zaś wywodzi ród od wspólnego pnia z Koszczycami, spokrewnionymi jakoby z Giedyminem przez jego kuzyna Nicefora, księcia sabaudzkiego.
Kniaziowie Rużyńscy władali także Nowym Rużynem, położonym w powiecie skwirskim nad rzeką Rastawicą, który wraz z Powołoczą stał się centrum ich dóbr w województwie kijowskim, nadanym w 1581 roku kniaziowi Kirykowi przez króla Stefana BatoregoWolff 1895, s. 417.
Ostatni znani kniaziowie Rużyńscy są znani z XVII-wiecznych dokumentów.
W XVIII wieku od książęt Rużyńskich błędne wywodzili się hrabiowie Razumowscy.
Członkowie rodu Bohdan Różyński, hetman kozacki. Roman Rużyński (1575-1610), syn Kyryka - rotmistrz królewski, hetman wojska Dymitra Samozwańca II, zm. 1610.
Przypisy
Bibliografia Józef Wolff: Kniaziowie litewsko-ruscy od końca czternastego wieku, Warszawa 1895.
!