mały|Tętnica biodrowa wewnętrzna Tętnica biodrowa wewnętrzna () – w anatomii człowieka parzysta tętnica zaopatrująca ściany i narządy miednicy, narządy płciowe zewnętrzne, okolicę kroczową i tylno-przyśrodkowy fragment uda. Jest jedną z dwóch gałęzi, na jakie tętnica biodrowa wspólna dzieli się przed stawem krzyżowo-biodrowym, na wysokości dolnego brzegu V kręgu lędźwiowego. Ku tyłowi towarzyszy jej żyła biodrowa wewnętrzna. Jej długość wynosi około 4–5 cm, a średnica około 8–9 mm.
Gałęzie Tętnica biodrowa wewnętrzna dzieli się na dwa pnie: przedni i tylny. Pień tylny kończy się w górnej części otworu kulszowego większego, odchodzą od niego wyłącznie gałęzie ścienne: tętnica biodrowo-lędźwiowa, tętnice krzyżowe boczne: tętnica krzyżowa boczna górna, tętnica krzyżowa boczna dolna, tętnica pośladkowa górna.
Pień przedni oddaje zarówno gałęzie ścienne jak i szereg gałęzi trzewnych. Biegnie do przodu od mięśnia gruszkowatego i splotu krzyżowego, oddając gałęzie końcowe w dolnej części otworu kulszowego większego.
Gałęzie ścienne: tętnica zasłonowa, tętnica pośladkowa dolna, Gałęzie trzewne: tętnica pępkowa, tętnica pęcherzowa dolna, tętnica nasieniowodu (u mężczyzn; czasem odchodzi z jednej z powyższych gałęzi trzewnych), tętnica maciczna (u kobiet), tętnica pochwowa (u kobiet, może też odchodzić z tętnicy macicznej), tętnica odbytnicza środkowa, tętnica sromowa wewnętrzna.
Przypisy
Bibliografia
biodrowa wewnętrzna