Jan ze Scytopolis (VI wiek) – grecki pisarz, w latach 536–553 biskup Scytopolis w Palestynie. Uczestnik sporów chrystologicznych (obrońca Soboru Chalcedońskiego). Wprowadził do teologii formułę teopaschistyczną; zwalczał skrajny monofizytyzm; położył fundamenty pod tzw. chrystologię neochalcedońską.
Znane są trzy pisma Jana ze Scytopolis: Przeciw aposchitom (dzieło skierowane przeciw skrajnym monofizytom w 12 księgach, zaginione) Apologia Soboru Chalcedońskiego (dzieło znane z cytatów u Sewera z Antiochii) Przeciw Sewerowi (dzieło zachowane fragmentarycznie, z ok. 527 roku).
Bibliografia Wincenty Myszor, Jan ze Scytopolis [w:] César Vidal Manzanares, Pisarze wczesnochrześcijańscy I-VII w., wyd. Verbinum, Warszawa 2001.
Kategoria:Zmarli w VI wieku Kategoria:Pisarze wczesnochrześcijańscy Kategoria:Monofizytyzm Kategoria:Neochalcedonizm Kategoria:Ludzie związani z Bet Sze’an Kategoria:Bizantyńscy teolodzy 527–610 Kategoria:Bizantyńscy teolodzy chrześcijańscy