thumb|250px|Fragment manuskryptu tocharskiego thumb|250px|Fragment manuskryptu tocharskiego thumb|250px|Drewniana tabliczka z napisem tocharskim (Muzeum Narodowe w Tokio)
Pismo tocharskie – alfabet sylabiczny wywodzący się z indyjskiego pisma brahmi, używany niegdyś do zapisywania indoeuropejskich języków tocharskich w Azji Środkowej. Zabytki piśmiennictwa w tym alfabecie to skrawki manuskryptów spisanych na liściach palmowych, tabliczkach drewnianych i chińskim papierze, w większości pochodzące z VIII w., zachowane dzięki bardzo suchemu klimatowi w basenie Tarym. Zachowały się także inskrypcje naścienne. Większość z zachowanych fragmentów manuskryptów to tłumaczenia znanych sanskryckich dzieł buddyjskich, niektóre z nich dwujęzyczne, co umożliwiło odcyfrowanie tego pisma. Zachowały się również teksty manichejskie oraz dokumenty świeckie: korespondencja pomiędzy klasztorami, rachunki, zezwolenia dla karawan, dokumenty medyczne, a nawet jeden list miłosny. Niektóre z odnalezionych tekstów zostały opublikowaneFragments of the Tocharian - How the World Works - Salon.comAmazon.com: Fragments of the Tocharian a Maitreyasamiti-Nataka of the Zinjiang Museum, China (Trends in Linguistics, Studies and Monographs) (9783110149043): Ji Xianlin, Werne..., wydano również gramatykę języków tocharskich.
Charakterystyka pisma Pismo tocharskie to typowa abugida indyjska, gdzie samogłoski oznaczane są znakami diakrytycznymi. Bywa określany jako „pochyłe brahmi”.
Przypisy
Linki zewnętrzne Pismo tocharskie na portalu Omniglot
Kategoria:Pisma indyjskie