Doradca zawodowy – osoba udzielająca pomocy w wyborze zawodu i kierunku kształcenia w formie grupowych i indywidualnych porad zawodowych, uwzględniając możliwości psychofizyczne i sytuację życiową klientów, a także potrzeby rynku pracy oraz możliwości systemu edukacyjnego. Doradca pomaga nie tylko w wyborze zawodu i szkoły, ale także przy zmianie zawodu, wybraniu drugiego kierunku studiów, samozatrudnieniu czy poszukiwaniu pracy. Doradca poprzez współpracę z klientem, zaznajamia go z nowymi sposobami kontaktowania się z pracodawcą, sposobami poszukiwania pracy oraz możliwościami zawodowymi na rynku pracy.
Cechy profesjonalnego doradcy zawodowego świadomość własnych potrzeb, motywów, uprzedzeń tak, aby nie wpływały one na jakość pracy, szacunek dla różnic indywidualnych i społecznych, wiara w możliwość jednostkowego rozwoju, szacunek dla autonomii klienta, profesjonalizm (wiedza, odpowiedzialność i świadomość ograniczeń roli doradcy), aktywne zainteresowanie i pozytywne nastawienie do przemian społeczno-ekonomicznych, otwartość na nowe cele oraz chęć stałego podnoszenia własnych kwalifikacji.
Doradca zawodowy musi być osobą wiarygodną. Wiarygodność odgrywa zasadnicze znaczenie, gdy ludzie kontaktują się z osobami, które z racji pełnionej roli zawodowej powinny służyć im pomocą, tj. pełnią określoną służbę publiczną. Na wiarygodność w tej sytuacji składają się dwa główne elementy: kompetencje definiowane jako znajomość przedmiotu i poruszanych kwestii, doradca zawodowy musi doskonale orientować się w zjawiskach zachodzących na rynku pracy oraz warunkach i możliwościach zatrudnienia na lokalnym rynku pracy, dostępnej ofercie szkoleniowej i kształceniowej, wykazywać znajomość w zakresie odpowiednich ustaw itp., powinien umieć odpowiedzieć na każde zadane mu przez klienta pytanie, unikanie odpowiedzi, lekceważenie pytań, odpowiadanie nie wprost, zbyt częste mówienie „nie wiem” lub „to nie ma znaczenia” powoduje, że dana osoba odbierana jest jako niewiarygodna i nie zasługująca na zaufanie. obiektywność, czyli unikanie tendencyjnego i stronniczego przedstawiania rozwiązań czy różnych możliwości stojących przed klientem, doradca zawodowy powinien rzetelnie zaprezentować klientowi wszystkie możliwości i rozwiązania, a nie selektywnie je wybierać, nie należy pomijać żadnej z możliwości, którą ewentualnie mógłby wykorzystać klient, chociaż niektóre mogą wydawać się doradcy zupełnie nierealne, bowiem wyboru danego rozwiązania dokonuje nie on, ale sam klient, doradca powinien również starać się przedstawiać zarówno korzystne, jak i negatywne aspekty danego rozwiązania, czyli prezentować go z różnych punktów widzenia.
W pracy doradcy zawodowego powinny być wykorzystywane podstawowe narzędzia komunikacyjne, takie jak: formułowanie pytań parafrazowanie aktywne słuchanie komunikacja niewerbalna.
Bibliografia Kargulowa A., O teorii i praktyce poradnictwa. Księgarnia PWN, Warszawa 2007. Górniak K., Warsztat pracy doradcy zawodowego – komunikacja. Ministerstwo Gospodarki i Pracy, Zeszyty Informacyjno-Metodyczne Doradcy Zawodowego – zeszyt nr 29, Warszawa 2004.
Kategoria:Pomoc społeczna Kategoria:Profilaktyka społeczna