Ion z Chios, gr. Ιων (ur. ok. 490 p.n.e., zm. ok. 420 p.n.e.) – grecki dramatopisarz, poeta i filozof uznawany za jednego z pitagorejczyków.
Życie i twórczość Ion z Chios tworzył w V w. p.n.e., w czasach świetności Aischylosa, Eurypidesa i Sofoklesa. Jest autorem licznych elegii, komedii, hymnów i wierszy, niestety żadne nie przetrwały do naszych czasów. Po śmierci Aischylosa, w 456 p.n.e., zaczął pisać dramaty, szacuje się, że jest autorem ok. 50, do naszych czasów zachowały się tytuły i fragmenty 11. Za główne źródło natchnienia jego prac uważa się twórczość Homera, którego Ion był recytatorem. Z prac filozoficznych zachowały się jedynie fragmenty traktatu Triagmoi, na podstawie których uznaje się jego powiązania z myślą Pitagorejczyków. Na podstawie fragmentów cytowanych przez Pauzaniasza, przypisuje się Ionowi autorstwo dzieła opisujące historię Grecji w V w. p.n.e., napisane w duchu Dziejów Herodota, jednak skupiające się bardziej na codziennym życiu Greków.
Bibliografia A. Blumenthal, Ion von Chios, Stuttgart, 1939. Ch. Anthon, Manual of Greek Literature from the Earliest Authentic Periods to the Close of the Byzantine Era, New York 1853, s. 194-195.
Kategoria:Filozofowie starożytnej Grecji Kategoria:Pitagorejczycy Kategoria:Urodzeni w V wieku p.n.e. Kategoria:Zmarli w V wieku p.n.e. Kategoria:Greccy dramaturdzy V wieku p.n.e. Kategoria:Greccy poeci V wieku p.n.e.