Aleksander Michał Eysymontt (ur. ok. 1740, zm. po 1795) – poseł na Sejm Czteroletni z powiatu grodzieńskiego w 1788 rokuKalendarzyk narodowy y obcy na rok ... 1792. ..., Warszawa 1791, s. 318., podstarości grodzieński
Pełnione urzędy Komornik grodzieński 1772 Budowniczy grodzieński (11 grudnia 1772 – 2 września 1777) Sędzia grodzki grodzieński (16 października 1777 – 4 maja 1786) Stolnik grodzieński (8 lutego 1782 – 7 marca 1786) Wojski grodzieński (7 marca 1786 – 19 stycznia 1790) Podstarości grodzieński (od 4 maja 1786, (był ostatnim na urzędzie).
Poseł na Sejm Rzeczypospolitej Obojga Narodów 1788–1790 - z Powiatu Grodzieńskiego
Deputat na Trybunał Główny Wielkiego Księstwa Litewskiego 1772–1773 - z Powiatu Grodzieńskiego 1782–1783 - z Powiatu Grodzieńskiego
Życiorys Możliwe, że to on jest wymieniony na Popisie z 1765 r. z okolicy Eysymonty w parafii jezierskiej jako: Imć pan Michał Eysymąt – komisarz powiatu Grodzieńskiego, na koniu szpakowatym z moderunkiem wszelkim do woyny zgodnymАкты, издаваемые Виленскою археографическою комиссиею, T. VII, Wilno 1874, s. 415.
Po śmierci Michała Józefa, chorążego grodzieńskiego, stał się niekwestionowanym przywódca rodu i obok Kazimierza Wolmera najbardziej wpływowym politykiem w Ziemi Grodzieńskiej. Musiał też być darzony zaufaniem i osobistą uczciwością, skoro od roku 1777 aż po kres niepodległości kieruje jurysdykcją grodzieńską. Już na sejmie walnym w 1775, obrano go członkiem komisji rozstrzygającej spór między Kazimierzem Wolmerem, ówczesnym sędzią ziemskim grodzieńskim a miastem Grodnem oraz komisji rozstrzygającej sprawę graniczną Jakuba Rukiewicza podstarościego grodzieńskiego. Zapewne to za jego przyczyną wniesiono pod obrady tego Sejmu sprawę zamiany Milkowszczyzny z powrotem na Szudziałowo (odwieczne dobra Eysymontów). Niewątpliwie to on podsuwa Tyzenhauzowi uzdolnionego krewniaka Macieja, urodzonego administratora. Deputat powiatu grodzieńskiego na Trybunał Główny Wielkiego Księstwa Litewskiego kadencji wileńskiej w 1782/1783 rokuDeputaci Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego (1697-1794). Spis, pod redakcją Andrzeja Rachuby, opracowali Andrzej rachuba i Przemysław P. Romaniuk, przy współpracy Andreja Macuka i Jegenija Aniszczenki, Warszawa 2004, s. 355.. W 1788 zostaje wybrany posłem na Sejm Wielki, z powiatu grodzieńskiego (wraz z Kazimierzem Wolmerem). 7 października 1788 r. w Warszawie składa przysięgę sejmową. Od roku 1790 stopniowo odsuwa się od życia publicznego. Urząd wojskiego przekazuje Ferdynandowi, chorążycowi grodzieńskiemu, pozostając przy podstarościństwie.
Zmarł zapewne po roku 1795, gdyż nie wyznaczono już nikogo na tę funkcję.
Rodzina Ożeniony z Joanną z Bilminów, pozostawił syna Jana Nepomucena, sędziego sejneńskiego, dzierżawcę kolonii Sosnowy Grąd oraz córkę Józefę, żonę Hipolita Wołkowickiego, sędziego ziemskiego grodzieńskiegoAkt chrztu z dn. 24 czerwca 1792 w kościele parafialnym w Dąbrowie Białostockiej.
Przypisy
Bibliografia Акты, издаваемые Виленскою археографическою комиссиею, Wilno 1867 - 1915 Urzędnicy Wielkiego Księstwa Litewskiego, t. 2, Województwo trockie, pod red. A. Rachuby, W. 2009 Volumina Legum, t. VIII-IX, Petersburg 1860.
Kategoria:Budowniczowie grodzieńscy Kategoria:Członkowie stanu rycerskiego I Rzeczypospolitej Kategoria:Deputaci świeccy Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego (powiat grodzieński) Aleksander Michał Eysymont Kategoria:Posłowie na Sejm I Rzeczypospolitej (powiat grodzieński) Kategoria:Podstarościowie grodzieńscy Kategoria:Posłowie Sejmu Czteroletniego (1788–1792) Kategoria:Sędziowie grodzcy grodzieńscy Kategoria:Stolnicy grodzieńscy Kategoria:Urzędnicy ziemscy I Rzeczypospolitej Kategoria:Wojscy grodzieńscy