Rośliny okopowe – rośliny uprawne, które łączy podobieństwo metody uprawy – wymagają kilkakrotnego obsypywania w okresie wegetacji, zmianowania, głębokiej uprawy, nawożenia organicznego, sadzenia lub siewu w szerokich rzędach, stosowania uprawy międzyrzędowej. Ich pielęgnacja i zbiór są z tych powodów bardzo pracochłonne. Rośliny okopowe gromadzą substancje zapasowe w korzeniu lub bulwie w postaci wielocukrów, dwucukrów i cukrów prostych. Rośliny te należą do różnych rodzin botanicznych. Mają duże znaczenie gospodarcze jako źródło pożywienia.
Niektóre gatunki roślin okopowych straciły na znaczeniu głównie z powodu pracochłonnej uprawy, kłopotów ze zbiorem i przechowywaniem (straty często wynoszą od 50 do 70%). W klimacie Polski rośliny okopowe zaczynają wytwarzać korzenie spichrzowe od 30 do 60 dnia wegetacji.
Charakterystycznymi cechami rolniczymi roślin okopowych są: duże wymagania nawozowe (zwykle stosuje się w tym celu obornik) częścią użytkową są podziemne bulwy lub korzenie rzadka obsada roślin, od 80 do 300 tys. roślin na 1 ha, co przy szerokich międzyrzędziach umożliwia pielęgnację mechaniczną. Ze względu na organ stanowiący plon główny, rośliny okopowe dzieli się na: rośliny bulwiaste: ziemniak topinambur
rośliny korzeniowe: burak uprawny brukiew cykoria marchew zwyczajna pietruszka zwyczajna rzepa.
Zobacz też rośliny zbożowe rośliny motylkowe rośliny oleiste rośliny włókniste rośliny specjalne
Przypisy
Kategoria:Rośliny pastewne