thumb|Gerald Götting w 1989 thumb|Götting (po lewej) podczas procesu Globkego w 1963 Gerald Götting (ur. 9 czerwca 1923 w Nietleben, zm. 19 maja 2015 w BerlinieDer Spiegel, GESTORBEN: GERALD GÖTTING, 91 .) – niemiecki polityk, sekretarz generalny (1949–1966) i przewodniczący (1966–1989) wschodnioniemieckiej CDU, przewodniczący Izby Ludowej NRD w latach 1969–1976.
Życiorys Od 1933 do 1944 uczęszczał do łacińskiej szkoły średniej w Halle. W czasie II wojny światowej służył w Reichsarbeitsdienst i w Wehrmachcie, gdzie dosłużył się stopnia obergefreitera. W 1945 dostał się do niewoli amerykańskiej.
W 1946 przystąpił do CDU w radzieckiej strefie okupacyjnej. W latach 1947–1949 studiował filologię, germanistykę i historię na Uniwersytecie im. Marcina Lutra w Halle–Wittenberg. Od 1949 do 1966 pełnił obowiązki sekretarza generalnego CDU jako następca Georga Dertingera. W latach 1966–1989 był przewodniczącym ugrupowania zastępując w tej roli Augusta Bacha.
W 1949 uzyskał nominację na posła Izby Ludowej, w której zasiadał do marca 1990. Do 1958 pełnił obowiązki wiceprzewodniczącego parlamentu, po czym wybrano go marszałkiem Izby Ludowej (do 1976). Po opuszczeniu stanowiska powrócił na urząd wiceprzewodniczącego (do 1989). W latach 1949–1963 przewodniczył Klubowi Poselskiemu CDU, a do 1969 był również szefem Komisji Spraw Zagranicznych. Od 1960 do 1989 był wiceprzewodniczącym Komisji Obrony Narodowej. W tym samym okresie sprawował urząd wiceprzewodniczącego Rady Państwa.
W 1975 stanął na czele Ligi Przyjaźni Między Narodami (niem. Liga für Völkerfreundschaft), która jednoczyła wszystkie krajowe organizacje przyjaźni.
2 listopada 1989 podał się do dymisji ze stanowiska szefa CDU. Pięć dni później odwołano go z Rady Państwa, a w lutym 1991 został wykluczony ze zjednoczonego ogólnoniemieckiego CDU. W lipcu tego roku został skazany przez sąd krajowy w Berlinie na 18 miesięcy więzienia w zawieszeniu za sprzeniewierzenie pieniędzy partyjnychHistoria wschodnioniemieckiej CDU..
W 1961 został odznaczony Orderem Zasługi dla Ojczyzny.
Publikacje Der Christ sagt ja zum Sozialismus, Berlin 1960 Begegnung mit Albert Schweitzer, Berlin 1961 Sternstunde Afrikas 1962 Der Christ beim Aufbau des Sozialismus, Berlin 1963 Land unter dem Kilimandscharo 1964 Zu Gast in Lambarene 1964 Christliche Mitverantwortung im Sozialismus, Berlin 1965 Christliche Bewährung im Sozialismus 1967 Reformation und Revolution 1967 Albert Schweitzer, Pionier der Menschlichkeit 1970 (wraz z Paulem Vernerem), Christen und Marxisten in gemeinsamer Verantwortung 1974 Roter Oktober, Berlin 1977 Christliche Demokraten in schöpferischer Mitarbeit für das Wohl des Volkes, Berlin 1982 Beitrag christlicher Demokraten zu Gegenwart und Zukunft, Berlin 1997 Christliche Demokraten auf dem Weg in die 90er Jahre, Berlin 1988 Prediger für eine gerechte Welt, Berlin 1989
Przypisy
Kategoria:Deputowani Izby Ludowej Kategoria:Działacze CDU (NRD) Kategoria:Odznaczeni Orderem Zasługi dla Ojczyzny (NRD) Kategoria:Żołnierze Wehrmachtu Kategoria:Urodzeni w 1923 Kategoria:Zmarli w 2015