Biegus długoskrzydły, biegus Bairda (Calidris bairdii) – gatunek małego ptaka wędrownego z rodziny bekasowatych (Scolopacidae). Nie jest zagrożony.
Systematyka Gatunek ten dawniej bywał umieszczany w rodzajach Erolia lub Pisobia. Nie wyróżnia się podgatunków.
Zasięg występowania Biegus długoskrzydły zamieszkuje tundrę północno-wschodniej Syberii (Półwysep Czukocki i Wyspa Wrangla), Ameryki Północnej (Alaska i północna Kanada) i zachodniej Grenlandii. Zimuje w Andach i południowej części Ameryki Południowej.
Sporadycznie, ale regularnie zalatuje do Europy. W Polsce stwierdzony tylko 4 razy – w 1978, 1993 (dwa razy) i 2012.
Morfologia Wygląd Brak wyraźnego dymorfizmu płciowego. W szacie godowej wierzch ciała, głowa oraz wole i górna część piersi żółtobrązowe w ciemne, łuskowate cętki. Spód ciała, podgardle i brew białe. Pokrywy nadogonowe i środkowe sterówki ciemne. Dziób i nogi ciemne. W upierzeniu spoczynkowym barwa żółtobrązowa zmienia się w szarobrązową, a cętki nikną. Osobniki młodociane podobne do dorosłych w szacie spoczynkowej, jednak brzegi piór na grzbiecie białe. Wymiary średnie długość ciała ok. 14–19 cmrozpiętość skrzydeł ok. 30–38 cmmasa ciała ok. 27–63 g
Ekologia i zachowanie 180px|mały|lewo|Biegus długoskrzydły na gnieździe Biotop Wilgotne partie tundry. Podczas przelotów brzegi wód zarówno słodkich, jak i słonych. mały|Jaja w gnieździe Gniazdo Na ziemi, w suchym zagłębieniu. Często między kamieniami. Jaja W ciągu roku wyprowadza jeden lęg, składając w kwietniu–maju 4 cieliste, brązowo cętkowane jaja. Wysiadywanie, pisklęta Jaja wysiadywane są przez okres około 19–22 dni przez obydwoje rodziców. Pisklęta usamodzielniają się po 16–20 dniach. Początkowo pisklętami opiekują się oboje rodzice, jednak często samica opuszcza je jeszcze przed pierzeniem. Pożywienie Bezkręgowce – drobne skorupiaki, owady i ich larwy, pająki.
Status zagrożenia i ochrona Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje biegusa długoskrzydłego za gatunek najmniejszej troski (LC, Least Concern) nieprzerwanie od 1988 roku. W 2024 roku liczebność światowej populacji szacowano na 1,2–1,5 miliona dorosłych osobników. Trend liczebności oceniany jest jako stabilny, choć z pewnymi wahaniami rocznymi.
W Polsce objęty ochroną gatunkową ścisłąRozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 16 grudnia 2016 r. w sprawie ochrony gatunkowej zwierząt ()..
Zobacz też ptaki Polski
Przypisy Systematyka i nazwy polskie za:
Linki zewnętrzne
Kategoria:Bekasowate Kategoria:Ptaki Ameryki Północnej Kategoria:Ptaki Ameryki Południowej Kategoria:Ptaki Arktyki Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1861 roku