Afrakta (l.mn. od gr. ἄφρακτος áphraktos – dosł. „nieogrodzony, niezabezpieczony”Henry George Liddell, Robert Scott: A Greek-English Lexicon. Oxford: Clarendon Press, 1940.) – określenie greckich bezpokładowych statków wiosłowych, używanych w starożytnościWielki słownik wyrazów obcych PWN (red. Mirosław Bańko). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2003, s. 18..
Termin ten w odniesieniu do bardzo dawnych jednostek morskich użyty został przez Tukidydesa w Wojnie peloponeskiej (I 10, 4). Okręt lub statek z krytym (pełnym) pokładem Grecy określali jako naus kataphraktos (ναῦς κατάφρακτος)Oktawiusz Jurewicz, Lidia Winniczuk: Starożytni Grecy i Rzymianie w życiu prywatnym i państwowym. Warszawa: PWN, 1970, s. 404.; przez Rzymian jednostki takie były nazywane cataphractae lub tectaeRaffaele D’Amato, Giuseppe Rava: Okręty cesarskiego Rzymu 27 przed Chr.–197 po Chr. Oświęcim: Wyd. Napoleon V, 2016, s. 20, 38..
Przypisy
Kategoria:Klasy okrętów starożytności Kategoria:Starożytna Grecja