thumb|RWD-8 – samolot łącznikowy Pluton łącznikowy Nr 11 – pododdział lotnictwa łącznikowego Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Pluton nie występował w organizacji pokojowej wojska. Był jednostką formowaną na podstawie planu mobilizacyjnego „W”, w I rzucie mobilizacji powszechnej. Jednostką mobilizującą był 6 Pułk Lotniczy we LwowieRyszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń ..., s. 465..
Formowanie jednostki plutonu rozczęto 31 sierpnia 1939 roku, pierwszego dnia mobilizacji powszechnej, na lotnisku Skniłów.
Pododdział miał być zorganizowany według „etatu” L.3085/mob.org. – organizacja wojenna plutonu łącznikowego o stanie 14 żołnierzy, w tym 1 oficera, 6 podoficerów i 7 szeregowcówRyszard Rybka, Kamil Stepan, Najlepsza broń ..., s. 1096. Z historii polskiego lotnictwa wojskowego 1918-1939, s. 600, 604..
Na wyposażeniu plutonu znajdowało się pięć samolotów RWD-8 i jeden R-XIII. Dowódcą plutonu był podporucznik rezerwy pilot Zygmunt Cesarczyk.
Zgodnie z przyjętym Ordre de Bataille lotnictwa i OPL pluton miał wejść w skład Armii „Modlin”, lecz do końca działań nie przybył na jej teren operacyjnyAdam Kurowski, Lotnictwo polskie w 1939 roku, s. 86..
Przypisy
Bibliografia Ryszard Bartel, Jan Chojnacki, Tadeusz Królikiewicz, Adam Kurowski, Z historii polskiego lotnictwa wojskowego 1918-1939, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1978. Adam Kurowski, Lotnictwo polskie w 1939 roku, Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, Warszawa 1962.
Kategoria:Plutony łącznikowe II Rzeczypospolitej Kategoria:Lotnictwo Armii „Modlin”