Wybory uzupełniające do Izby Gmin w okręgu Norwich North odbyły się 23 lipca 2009 roku. Były to pierwsze wybory do Izby Gmin po wybuchu skandalu dotyczącego nieuzasadnionych wydatków posłów. Skandal, który wstrząsnął brytyjską sceną polityczną w 2009 roku, spowodował kryzys wiarygodności trzech głównych partii: laburzystów, konserwatystów i liberalnych demokratów. Wybory uzupełniające w Norwich North traktowano jako próbę sił przed kolejnymi ogólnokrajowymi wyborami do Izby Gmin, które miały się odbyć w ciągu niespełna roku.

Frekwencja wyborcza wyniosła 45,9% (w porównaniu z 61,1% w wyborach w 2005 roku). Wybory wygrała kandydatka konserwatystów Chloe Smith. (W wyborach w 2010 udało jej się utrzymać mandat).

Były to piąte wybory uzupełniające do Izby Gmin od czasu objęcia stanowiska premiera przez Gordona Browna i piąte przegrane przez laburzystów.

Geneza wyborów Powodem rozpisania wyborów uzupełniających była rezygnacja z mandatu urzędującego posła Iana Gibsona. Gibson ogłosił swoją decyzję 5 czerwca 2009, po tym, jak komisja dyscyplinarna Partii Pracy postanowiła, że nie będzie mógł ubiegać się o reelekcję jako kandydat laburzystów. Powodem zakazu było sprzedanie przez Gibsona mieszkania własnej córce poniżej ceny rynkowej.

Gibson cieszył się powszechnie opinią dobrego posła. „The Guardian” uznał go za „jednego z najświetniejszych posłów do Izby Gmin”. Według „Timesa” rzeczywistym powodem ukarania Gibsona była jego opozycyjna postawa wobec Gordona Browna. Gibson był kojarzony z lewym skrzydłem Partii Pracy. Wbrew rządowi głosował m.in. przeciwko wojnie w Iraku, projektom wprowadzenia dowodów osobistych oraz ustawom antyterrorystycznym.

Znaczna część mieszkańców okręgu, który reprezentował, uważała, że został potraktowany niesprawiedliwie. Zdaniem wielu komentatorów mógłby bez problemu odzyskać mandat, gdyby ubiegał się o reelekcję jako kandydat niezależny. Jednak Gibson postanowił nie kandydować, popierając oficjalnego kandydata laburzystów.

Kandydaci i kampania wyborcza Zarejestrowano 12 kandydatów. Głównymi kandydatami byli: Chloe Smith (Partia Konserwatywna) Chris Ostrowski (Partia Pracy) April Pond (Liberalni Demokraci) Rupert Read (Zieloni)

Pozostali kandydaci to: Peter Baggs (niezależny), Thomas Burridge (Partia Libertariańska), Anne Fryatt (NOTADosł. none of the above, czyli „żaden z powyższych”.), Bill Holden (niezależny), Alan Hope (Official Monster Raving Loony Party), Craig Murray (Put an Honest Man into Parliament), Glenn Tingle (UKIP) oraz Robert West (BNP).

Chloe Smith i Chris Ostrowski byli wyznaczonymi przez swoje partie kandydatami spoza okręgu. April Pond to lokalna właścicielka małej firmy. Rupert Read to wykładowca filozofii na University of East Anglia i radny miasta Norwich. Craig Murray, rektor University of Dundee i były ambasador brytyjski w Uzbekistanie, usunięty w październiku 2004 z powodu krytyki naruszeń praw człowieka przez rząd uzbecki, prowadził kampanię skoncentrowaną na walce z korupcją.

Komentatorzy podkreślali, że w kampanii wyborczej ważną rolę odgrywa „czynnik Iana Gibsona” – przywiązanie mieszkańców okręgu do swojego posła i rozczarowanie sposobem, w jaki został potraktowany przez Partię Pracy. W ramach kampanii konserwatystów Lider opozycji David Cameron odwiedził Norwich pięciokrotnie. Kandydat laburzystów był nieobecny w ostatnich dniach kampanii, ponieważ został hospitalizowany z powodu świńskiej grypy. Read, Ostrowski, Tingle i Smith podpisali zobowiązanie do prowadzenia „czystej kampanii”, Pond odmówiła podpisania zobowiązania, twierdząc, że jej partia zawsze prowadzi czystą kampanię.

Sondaż Norwich North był uważany za jeden z najpewniejszych okręgów Partii Pracy we wschodniej Anglii. Jednak pierwszy sondaż z końca czerwca największe szanse na mandat dawał konserwatystom (w nawiasie zmiana w stosunku do wyniku wyborów w 2005 roku w punktach procentowych): Partia Konserwatywna 34% (+1) Partia Pracy 30% (–15) Liberalni Demokraci 15% (–1) Partia Zielonych Anglii i Walii 14% (+11)

Był to jedyny sondaż przeprowadzony przed wyborami. Wybory uznano za jeden z niezwykle rzadkich przypadków, gdy realną szansę na mandat mają cztery partie.

Wyniki Wybory przyniosły zwycięstwo konserwatystom. Ich kandydatka zdobyła 7 348 głosów więcej niż następny w kolejności kandydat laburzystów. Zaskoczeniem był dobry wynik UKIP, która wyprzedziła Zielonych i zajęła czwarte miejsce. UKIP i Zieloni to jedyne partie, które zdobyły w wyborach uzupełniających większą bezwzględną liczbę głosów niż w poprzednich wyborach do Izby Gmin w tym okręgu. Frekwencję wyborczą oceniono jako „bardzo niską”.

+ Wybory uzupełniające w Norwich North w 2009 roku Partia Kandydat Liczba głosów % +/− % Partia Konserwatywna Chloe Smith 13 591 39,54 +6,29 Partia Pracy Chris Ostrowski 6 243 18,16 –26,70 Liberalni Demokraci April Pond 4 803 13,97 –2,22 UKIP Glenn Tingle 4 068 11,83 +9,45 Zieloni Rupert Read 3 350 9,74 +7,08 Put an Honest Man into Parliament Craig Murray 953 2,77 – BNP Robert West 941 2,74 – kandydat niezależny Bill Holden 166 0,48 –0,17 Official Monster Raving Loony Party Alan Hope 144 0,42 – NOTA Anne Fryatt 59 0,17 – Partia Libertariańska Thomas Burridge 36 0,10 – kandydat niezależny Peter Baggs 23 0,07 – Razem (frekwencja: 45,9%) 34 377

Przypisy

Linki zewnętrzne Race for Norwich North – serwis BBC nt. wyborów

Kategoria:Wybory parlamentarne w Wielkiej Brytanii Kategoria:Wybory w 2009 Kategoria:2009 w Anglii