Ernest Świeżawski (Ernest Świeżawski-Sulimczyk) (ur. 30 maja 1843 w Bogusłowicach koło Płońska, zm. 26 grudnia 1919 w Zakopanem) – historyk mediewista, historyk medycyny.
Życiorys Po ukończeniu gimnazjum warszawskiego rozpoczął studia w Szkole Głównej (1862–1866). W latach 1866–1879 uczył w warszawskich szkołach średnich. Po wprowadzeniu przez władzę rosyjskie do szkół średnich języka rosyjskiego jako wykładowego zrezygnował z pracy. Od 1891 był sekretarzem Urzędu Starszych Zgromadzenia Kupców w Warszawie. Był współredaktorem „Biblioteki Warszawskiej”. Od 1863 r. publikował szereg prac.
Autor: Wojny Bolesława Chrobrego z Henrykiem II, 1867; Zarys badań krytycznych nad dziejami, historiografią i mitologią do XV wieku, t. 1-3, 1871–1873. Epopeja ludowa o Chrobrym i jego Szczerbcu, 1882; Esterka i inne kobiety Kazimierza Wielkiego, 1882; O Janie Ostrorogu 1884; Materiały do dziejów farmacji w dawnej Polsce, z. 1-3, 1882–1887 (wspólnie z K. Vendą); Rozmowy o dawnych dziejach, 1886.
Bibliografia Wielka Ilustrowana Encyklopedia Gutenberga (1934-1939) Ilustrowana Encyklopedia Trzaski, Everta i Michalskiego (1924-1927)
Linki zewnętrzne Dzieła Ernesta Świeżawskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Absolwenci i studenci Szkoły Głównej Warszawskiej Kategoria:Polscy mediewiści Kategoria:Polscy nauczyciele Kategoria:Urodzeni w 1843 Kategoria:Zmarli w 1919 Kategoria:Ludzie związani z Zakopanem