Włodzimierz Ihnatowicz (łot. Vladimirs Ignatovičs; ur. 1909Władysław Dynak, Stanisław Kolbuszewski: 1901-1965, Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego 1993, s. 30., zm. 1976 w Rydze) – polski działacz społeczny na Łotwie, w latach 1939–1940 prezes Zarządu Głównego Związku Polaków w Łotwie.
Życiorys Ukończył studia wyższe na terenie Polski, był również słuchaczem tzw. kursów polonijnych. W latach 30. zakładał Związek Polskiej Młodzieży Katolickiej w Łotwie – w styczniu 1936 został wybrany jego prezesem. Stał na czele Towarzystwa „Oświata”. Od kwietnia 1939 pełnił obowiązki sekretarza nowo organizowanego Związku Polaków w Łotwie. Po wycofaniu się Jarosława Wilpiszewskiego z walki o stanowisko prezesa Zarządu Głównego został w czerwcu 1939 wybrany przewodniczącym ZPŁ.
W sierpniu 1940 został aresztowany przez NKWD i wywieziony w północne rejony Rosji. Z wygnania powrócił w 1954 lub 1955. Zmarł w 1976 na Łotwie radzieckiej.
Jego brat Zygmunt Ihnatowicz (1907–1996) był działaczem polonijnym na Łotwie, nauczycielem w Polskim Gimnazjum Państwowym w Rzeżycy (1938–1941), po II wojnie światowej zaś wykładowcą uniwersyteckim (1945–1951) oraz nauczycielem języka rosyjskiego. W latach 1991–1996 zasiadał w redakcji pisma „Polak na Łotwie”Wspomnienie o Zygmuncie Ihnatowiczu autorstwa Michała Bartuszewicza w piśmie „Polak na Łotwie”, nr 1–6 (30–35), 1996, s. 8–9..
Przypisy
Bibliografia Tomasz Otocki, Włodzimierz Ihnatowicz, [w:] 100 Polaków zasłużonych dla Łotwy, Fundacja Bałtycka, Warszawa-Nowodworce 2018, s. 84-85
Kategoria:Łotewskie ofiary prześladowań komunistycznych 1917–1991 Kategoria:Polscy działacze na Łotwie Kategoria:Polskie ofiary represji stalinowskich Kategoria:Polscy zesłańcy w Związku Socjalistycznych Republik Radzieckich Kategoria:Urodzeni w 1909 Kategoria:Zmarli w 1976