Jānis Goldmanis (ur. 23 września 1875, zm. 18 listopada 1955 w South Bend USA) – łotewski działacz państwowy i polityk, poseł do IV Dumy Państwowej Imperium Rosyjskiego (1912–1917) i na Sejm Łotwy (1922–1928), minister Rządu Tymczasowego (1920–1922).
Życiorys W 1912 został wybrany do IV Dumy Państwowej jako reprezentant Kurlandii. W 1917 uzyskał mandat posła do rosyjskiej Konstytuanty. Był jednym z założycieli Łotewskiego Pułku Strzelców. Pracował w Centralnym Komitecie Pomocy Łotewskim Uchodźcom. Po powrocie na Łotwę zasiadał w Łotewskiej Radzie Narodowej, która ogłosiła 11 listopada 1918 niepodległość Łotwy. Pełnił obowiązki ministra rolnictwa, a później obrony narodowej Rządu Tymczasowego (1920–1922). W 1922 wybrany posłem na Sejm I kadencji (reelekcja w 1925). Odznaczony Orderem Trzech Gwiazd. W 1944 wyjechał z terenu Łotwy. W 1950 znalazł się w USA.
Bibliografia Andrejs Plakans, Historical dictionary of Latvia, Lanham: Scarecrow Press, 1997
Kategoria:Deputowani do IV Dumy Państwowej Imperium Rosyjskiego Kategoria:Deputowani do Zgromadzenia Ustawodawczego Rosji 1918 Kategoria:Łotewscy emigranci polityczni Kategoria:Łotewscy ministrowie obrony Kategoria:Łotewscy ministrowie rolnictwa Kategoria:Odznaczeni Orderem Trzech Gwiazd Kategoria:Posłowie do Łotewskiej Rady Narodowej Kategoria:Posłowie do Saeimy Kategoria:Urodzeni w 1875 Kategoria:Zmarli w 1955