Ignacy Gabriel I Tappouni (ur. 3 listopada 1879 w Mosulu, zm. 29 stycznia 1968 w Bejrucie) – duchowny kościoła syryjskokatolickiego, kardynał, Syryjskokatolicki patriarcha Antiochii.
Życiorys Święcenia kapłańskie przyjął 3 listopada 1902 w Mosulu. 14 września 1912 roku otrzymał nominację na biskupa tytularnego Danaba i wikariusza apostolskiego Mardin w Iraku. Sakrę biskupią przyjął 19 stycznia 1913 roku w Bejrucie (Liban) z rąk abp. Ignacego-Denisa Rahmani syryjskiego patriarchy Antiochii. Przeniesiony na stolicę tytularną Batne. 24 lutego 1921 roku przeniesiony na stolicę metropolitalną w Aleppo. 24 czerwca 1929 roku wybrany na patriarchę Antiochii przez synod kościoła syryjskiego i został zatwierdzony przez papieża 15 lipca 1929 roku. Przybrał imię Ignace-Gabriel. Na konsystorzu 16 grudnia 1935 roku papież Pius XI wyniósł go do godności kardynalskiej z tytułem kardynała prezbitera SS. XII Apostoli. Uczestniczył w trzech konklawe w roku 1939, 1958 i 1963, które wybrały na papieży Piusa XII, Jana XXIII i Pawła VI. Od 11 lutego 1965 roku kardynał-patriarcha bez rzymskiego kościoła tytularnego. Zmarł 29 stycznia 1968 roku w Bejrucie.
Bibliografia
Sylwetka na stronie Davida M Cheneya
Kategoria:Syryjscy kardynałowie Kategoria:Syryjskokatoliccy kardynałowie Kategoria:Iraccy kardynałowie Kategoria:Uczestnicy soboru watykańskiego II Kategoria:Kardynałowie z nominacji Piusa XI Kategoria:Ludzie urodzeni w Mosulu Kategoria:Syriacy Kategoria:Syryjskokatoliccy patriarchowie Antiochii Kategoria:Urodzeni w 1879 Kategoria:Zmarli w 1968