thumb|250px|Położenie obwodu baranowickiego na mapie BSRR w 1940 r. thumb|250px|Położenie obwodu baranowickiego na mapie BSRR w 1944 r. thumb|250px|Dzień wyborów deputowanych do Zgromadzenia Narodowego Zachodniej Białorusi w jednym z lokali wyborczych w mieście Baranowicze, 1939 r. Obwód baranowicki (biał. Баранавіцкая вобласцьTaraszkiewica: Баранавіцкая вобласьць., ros. Барановичская область) – jednostka administracyjna istniejąca w latach 1939–1954 (de facto: 1940–1941, 1944–1954) utworzona na terenie dawnego województwa nowogródzkiego.
Historia Obwód został utworzony jako obwód nowogródzki dekretem Prezydium Rady Najwyższej Białoruskiej SRR „O obwodach i centrach obwodowych Zachodniej Białorusi”W oryginale: Пра вобласьці і абласныя цэнтры Заходняй Беларусі i Об областях и областных центрах Западной Белоруссии. z 19 listopada 1939 r. Obwód obejmował tereny województwa nowogródzkiego. Dzień później KC KP(b)B wydała postanowienie „o podziale administracyjnym na terenie zachodnich obwodów Białorusi”Аб адміністрацыйным падзеле на тэрыторыі заходніх абласьцей БССР; Об администрацвном делении на территории западных областей БССР. w wyniku którego w skład obwodu weszło 9 powiatów przedwojennej Polski: baranowicki, nowogródzki, słonimski, szczuczyński, lidzki, nieświeski, stołpecki, wołożyński i grodzieński (dwa ostatnie: częściowo). Utworzenie obwodu zostało zatwierdzone 4 grudnia 1939 r. dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRR, już pod nazwą obwód baranowickiУказ Президиума Верховного Совета СССР от 4 декабря 1939 года об образовании Барановичской, Белостокской, Бресткой, Вилейской и Пинской областей в составе Белорусской ССР (Сборник законов СССР и указов Президиума Верховного Совета СССР. 1938 г. – июль 1956 г / под ред. к. ю. н. Мандельштам Ю. И. – Москва: Государственное издательство юридической литературы, 1956, s. 55)..
Na początku 1940 r. wprowadzono nowy podział na rejony, których utworzono 26. byteński horodyski iwieniecki iwiejski juraciski korelicki klecki kozłowszczyźniański lachowicki lidzki lubecki mirski mostowski nowogródzki nowomyski nieświeski raduński słonimski stołpecki szczuczyński wasiliski wołożyński werenowski zdzięcielski zelwieński żołudecki
Od roku 1941 do 1944 obszar Nowogródczyzny znajdował się pod okupacją niemiecką i należał do Generalnego Komisariatu Wschód. Po ponownym zajęciu tych ziem przez Armię Czerwoną w 1944 r. część terytorium reaktywowanego obwodu (rejony: iwieniecki, lidzki, lubecki, mirski, mostowski, raduński, szczuczyński, wasiliski, woronowski, zelwieński, żołudecki i mostowski), przekazano nowo utworzonemu obwodowi grodzieńskiemu, a część (rejony: iwiejski, juraciski i wołożyński) – mołodeckiemu.
W 1952 r. w skład obwodu wchodziły następujące rejony:
byteński horodyski iwieniecki korelicki klecki kozłowszczyźniański lachowicki lubecki mirski nowogródzki nowomyski nieświeski słonimski stołpecki zdzięcielski
8 stycznia 1954 roku dekretem Prezydium Rady Najwyższej ZSRRУказ Президиума Верховного Совета СССР от 8 января 1954 года об упразднении Барановичской, Бобруйской, Пинской, Полесской и Полоцкой областей Белорусской ССР (Сборник законов СССР и указов Президиума Верховного Совета СССР. 1938 г. – июль 1956 г / под ред. к. ю. н. Мандельштам Ю. И. – Москва: Государственное издательство юридической литературы, 1956, s. 56). obwód został zlikwidowany, a jego rejony włączone w skład obwodów: brzeskiego i mińskiego.
Przypisy
Bibliografia Адміністрацыйны падзел Беларусі: гістарычная даведка
Kategoria:Obwody Białoruskiej SRR