Asymilacja narodowa – rodzaj asymilacji kulturowej, proces psychiczny, w rezultacie którego dana jednostka lub grupa jednostek staje się członkiem obcej sobie przedtem wspólnoty narodowej.
Według Romana Rybarskiego proces ten zasadza się na dwóch rodzajach zmian: jednostka lub grupa asymilująca się przyswaja sobie cechy grupy, która ją wchłania: jej język, obyczaje, sposób życia, często również wygląd zewnętrzny. Upodabnia się, świadomie czy nieświadomie, do otoczenia jednostka lub grupa przenika ideałami i uczuciami asymilującego ją narodu. Wchłania w siebie jego tradycje, jego wierzenia, jego przywiązania i nienawiści, czuje się związana z narodem asymilującym
W okresie międzywojennym w Polsce prawica (głównie Narodowa Demokracja) opowiadała się za właśnie tym typem asymilacji części mniejszości narodowych (Białorusinów, Ukraińców).
Zobacz też Białorutenizacja czechizacja germanizacja polonizacja romanizacja rutenizacja rusyfikacja madziaryzacja litwinizacja fennicyzacja slawizacja ukrainizacja
Literatura Ryszard Torzecki - "Kwestia ukraińska w Polsce w latach 1923-1929", Kraków 1989, Wyd. Wydawnictwo Literackie,
Linki zewnętrzne
!