thumb|Mistrz świata Andreas Thorkildsen po wykonaniu rzutu podczas berlińskich zawodów|250px thumb|Wicemistrz świata Kubańczyk Guillermo Martínez przygotowuje się do kolejnej próby|250px thumb|Stadion olimpijski podczas mistrzostw świata z widoczną rzutnią dla oszczepników|250px Rzut oszczepem mężczyzn – jedna z konkurencji rozegranych podczas XII Mistrzostw Świata w Lekkoatletyce na Stadionie Olimpijskim w Berlinie.
Wymagane przez IAAF minimum kwalifikacyjne A do udziału w mistrzostwach wynosiło 81,00 metrów, natomiast minimum B – 78,00 metrów. Minimum Polskiego Związku Lekkiej Atletyki ustalone zostało na poziomie 81 metrów. Rezultat ten osiągnęło dwóch polskich oszczepników: Igor Janik oraz Adrian Markowski. Obaj polscy miotacze zakończyli swój udział w zawodach w eliminacjach, zajmując odpowiednio 31. i 33. miejsce.
Eliminacje rzutu oszczepem zostały rozegrane siódmego dnia mistrzostw w piątek 21 sierpnia. Oszczepnicy zostali podzieleni na dwie grupy eliminacyjne. Rywalizacja zawodników rozpoczęła się o godzinie 16.15 czasu berlińskiego w grupie A oraz o godzinie 18.15 czasu berlińskiego w grupie B. Runda finałowa z udziałem dwunastu zawodników odbyła się 23 sierpnia – oszczepnicy konkurs zaczęli o godzinie 16.20. Tytułu mistrzowskiego bronił reprezentant Finlandii Tero Pitkämäki. Fin, chory na grypę, zajął w Berlinie jednak ostatecznie piąte miejsce, a mistrzem świata został norweski miotacz Andreas Thorkildsen. Tym samym Norweg został pierwszym w historii oszczepnikiem, który posiada w dorobku zarówno tytuł mistrza olimpijskiego, mistrza Europy oraz mistrza świata.
Nr – numer startowy NR – rekord kraju | PB – rekord życiowy | SB – najlepszy wynik w sezonie NM – niezaliczenie żadnej próby | X – próba spalona | – – pominięcie próby q – awans do finału dzięki wynikowi * wyniki podawane w metrach
Rekordy W poniższej tabeli przedstawiono rekordy poszczególnych kontynentów, rekord świata, rekord mistrzostw świata oraz rekord Polski. Wszystkie wyniki uzyskano przed rozpoczęciem rywalizacji na mistrzostwach świata w Berlinie. Rekord świata Jan Železný (CZE) 98,48 m Jena 25.05.1996Rekord mistrzostw świata Jan Železný (CZE) 92,80 m Edmonton 12.08.2001Rekord Afryki Marius Corbett (RPA) 88,75 m Kuala Lumpur 21.09.1998Rekord Ameryki Południowej Édgar Baumann (PAR) 84,70 m San Marcos 17.10.1999Rekord Ameryki Północnej,Środkowej i Karaibów Breaux Greer (USA) 91,29 m Indianapolis 21.06.2007Rekord Azji Kazuhiro Mizoguchi (JPN) 87,60 m San Jose 27.05.1989Rekord Europy Jan Železný (CZE) 98,48 m Jena 25.05.1996Rekord Australii i Oceanii Jarrod Bannister (AUS) 89,02 m Brisbane 29.02.2008Rekord Polski Dariusz Trafas (POL) 86,77 mLepszy wynik (87,17 m) uzyskał Trafas 17 września 2000 podczas mitingu w Gold Coast, jednakże rezultat ten nie został ratyfikowany jako rekord Polski z przyczyn regulaminowych (w zawodach musi startować przynajmniej 3 zawodników, a podczas tych zawodów brało udział jedynie dwóch oszczepników). Warszawa 16.06.2002
Listy światowe Poniższa tabela prezentuje zawodników, którzy w sezonie 2009, przed rozpoczęciem rywalizacji na mistrzostwach świata byli liderami list na poszczególnych kontynentach, w Polsce oraz na świecie. Najlepszy wynik na świecie Vadims Vasiļevskis (LAT) 90,71 m Valmiera 23.05.2009Europa Vadims Vasiļevskis (LAT) 90,71 m Valmiera 23.05.2009Ameryka Północna,Środkowa i Karaiby Chris Hill (USA) 83,87 m Eugene 25.06.2009Azja Park Jae-myong (KOR) 83,10 m Andong 22.04.2009Afryka John Robert Oosthuizen (RPA) 81,18 m Ostrawa 17.06.2009Ameryka Południowa Arley Ibargüen (COL) 81,07 m Lima 21.06.2009Australia i Oceania Stuart Farquhar (NZL) 80,16 m Brisbane 21.03.2009Polska Adrian Markowski (POL) 84,85 m Bydgoszcz 1.08.2009
Lista startowa thumb|Sylwetka oszczepnika na murach stadionu olimpijskiego w Berlinie wraz z logo mistrzostw świata|250px thumb|Vattenfall – lokalny partner mistrzostw – wykorzystał oszczep do promocji mistrzostw świata. Berlin – Plac Poczdamski, 24 sierpnia 2009|250px Do zawodów zgłoszono w sumie 48 zawodników z 30 krajów. Najwięcej zawodników – czterech – mogła wystawić Finlandia, bowiem w jej składzie znalazł się Tero Pitkämäki broniący tytułu mistrza. Każdy pozostały kraj mógł zgłosić maksymalnie trzech sportowców.
NrZawodnikReprezentacjaSBPrzed mistrzostwami świata.PB 1119 Mohamed Ali Kebabou 70,75 74,20 400 Andrus Värnik 82,00 87,83 972 John Robert Oosthuizen 81,18 86,80 264 Ignacio Guerra 77,09 78,54 433 Teemu Wirkkala 87,23 87,23 1187 Chris Hill 83,87 83,87 312 Petr Frydrych 81,37 81,37 534 Mark Frank 83,86 84,88 997 Ilja Korotkow 83,24 84,04 1122 Fatih Avan 79,78 79,78 195 Uładzimir Kazłou 78,29 82,06 884 Stuart Farquhar 80,16 83,23 221 Júlio César de Oliveira 80,05 80,05 747 Jung Sang-jin 79,69 79,69 902 Igor Janik 83,52 84,76 392 Tanel Laanmäe 78,49 78,49 1181 Sean Furey 78,63 80,45 430 Antti Ruuskanen 85,03 87,33 282 Arley Ibargüen 81,07 81,07 183 Tom Goyvaerts 82,25 82,25 513 Mervyn Luckwell 81,05 81,05 993 Aleksandr Iwanow 82,40 88,90 1154 Ołeksandr Pjatnycia 81,96 81,96 785 Vadims Vasiļevskis 90,71 90,73 910 Adrian Markowski 84,85 84,85 1080 Jonas Lohse 75,72 81,40 795 Tomas Intas 78,08 82,94 185 Thomas Smet 79,14 79,14 1001 Siergiej Makarow 84,24 92,61 429 Tero Pitkämäki 87,79 91,53 755 Park Jae-myong 83,10 83,99 699 Yukifumi Murakami 80,54 81,71 391 Mihkel Kukk 81,21 81,77 117 Melik Dżanojan 73,61 78,03 605 Csongor Olteán 80,01 80,01 192 Alaksandr Aszomka 79,80 84,27 550 Tino Häber 83,46 83,46 1186 Mike Hazle 82,06 82,21 890 Víctor Fatecha 77,82 78,01 777 Ainārs Kovals 82,47 86,64 423 Tero Järvenpää 82,65 86,68 1138 Roman Awramenko 79,50 80,08 1057 Stefan Müller 81,07 82,07 304 Guillermo Martínez 82,76 87,17 780 Ēriks Rags 82,23 86,47 271 Qin Qiang 81,48 81,48 878 Andreas Thorkildsen 88,97 91,59 317 Vítězslav Veselý 80,35 81,20
Przebieg zawodów Eliminacje Sportowcy w rundzie eliminacyjnej zostali podzieleni na 2 grupy. Aby dostać się do finału, w którym wystartowało 12 zawodników, należało rzucić co najmniej 82,00 m (Q). W przypadku gdyby rezultat ten osiągnęła mniejsza liczba oszczepników kryterium awansu były najlepsze wyniki uzyskane przez startujących (q)Podobna sytuacja miałaby miejsce gdyby żaden ze startujących nie uzyskał wyznaczonego minimum.. Sportowców podzielono na dwie grupy kwalifikacyjne: A i B.
Grupa A Kolejność startowa Kolejność startowa12345678910111213141516171819202122232491010807951851001429755699391117605192550118689077742311381057304780271878371
Rezultaty Minimum kwalifikacyjne w grupie A osiągnęło tylko dwóch miotaczy. Po zakończeniu rywalizacji w grupie B okazało się, że czterem kolejnym oszczepnikom z grupy A udało się awansować do finału dzięki swoim rezultatom. Poz.NrImię i nazwisko 1 2 3RezultatUwagi1. 699 Yukifumi Murakami 74,87 83,10 – 83,10 Q, PB2. 304 Guillermo Martínez X 76,69 82,50 82.50 Q3. 429 Tero Pitkämäki 80,96 X 81,65 81,65 q4. 878 Andreas Thorkildsen X 80,37 79,93 80,37 q5. 777 Ainārs Kovals 79,76 X X 79,76 q6. 423 Tero Järvenpää 77,22 X 79,48 79,48 q7. 1001 Siergiej Makarow 78,68 X 78,47 78,67 8. 605 Csongor Olteán 74,75 X 78,46 78,46 9. 391 Mihkel Kukk 72,63 76,70 78,18 78,18 10. 1186 Mike Hazle X 76,98 78,17 78,17 11. 755 Park Jae-myong 75,62 76,17 78,16 78,16 12. 271 Qin Qiang 76,87 75,40 77,65 76,87 13. 1138 Roman Awramenko 73,85 76,46 77,44 77,44 14. 192 Alaksandr Aszomka 72,83 76,85 76,04 76,85 15. 780 Ēriks Rags 76,23 X 75,97 76,23 16. 317 Vítězslav Veselý 75,16 75,76 69,48 75,76 17. 1080 Jonas Lohse X 75,33 74,46 75,33 18. 117 Melik Dżanojan 68,74 74,74 72,75 74,74 SB19. 910 Adrian Markowski 68,84 72,87 74,13 74,13 20. 550 Tino Häber 73,66 74,11 73,64 74,11 21. 1057 Stefan Müller 71,09 71,63 72,83 72,83 22. 185 Thomas Smet 70,35 X 68,23 70,35 23. 890 Víctor Fatecha 66,31 68,65 65,93 68,65 24. 795 Tomas Intas 68,40 X X 68,40
Grupa B Kolejność startowa Kolejność startowa12345678910111213141516171819202122232411194009722644331187312534997112219588422174790239211814302821835139931154785
Rezultaty Rywalizacja oszczepników po dwóch kolejkach została przerwana w związku z obfitymi opadami deszczu. Przed przerwaniem eliminacji tylko jeden zawodnik – Łotysz Vadims Vasiļevskis – uzyskał minimum kwalifikacyjne. Po wznowieniu konkursu żadnemu innemu sportowcowi nie udało się powtórzyć wyniku Vasiļevskisa. Poz.NrImię i nazwisko 1 2 3RezultatUwagi1. 785 Vadims Vasiļevskis 86,69 – – 86,69 Q2. 534 Mark Frank 79,04 80,85 - 80,85 q3. 433 Teemu Wirkkala 76,82 79,84 79,23 79,84 q4. 312 Petr Frydrych 79,57 78,14 72,73 79,57 q5. 1181 Sean Furey X 74,51 79,28 79,28 q, SB6. 430 Antti Ruuskanen 78,61 78,69 76,82 78,69 q7. 884 Stuart Farquhar 72,84 74,54 78,53 78,53 8. 1122 Fatih Avan 78,12 X 68,12 78,12 9. 993 Aleksandr Iwanow X 77,13 78,00 78,00 10. 183 Tom Goyvaerts 77,37 X 73,62 77,37 11. 1187 Chris Hill 70,23 75,20 77,14 77,14 12. 1154 Ołeksandr Pjatnycia 76,13 75,61 X 76,13 13. 195 Uładzimir Kazłou X 73,17 75,38 75,38 14. 902 Igor Janik 75,20 X X 75,20 15. 747 Jung Sang-jin X 72,80 X 72,80 16. 292 Arley Ibargüen 69,49 72,54 X 72,54 17. 997 Ilja Korotkow 71,59 70,37 X 71,59 18. 1119 Mohamed Ali Kebabou 64,68 68,75 - 68,75 19. 221 Júlio César de Oliveira 67,85 68,49 X 68,49 20. 972 John Robert Oosthuizen 67,86 X 67,57 67,86 21. 513 Mervyn Luckwell 65,02 61,42 66,30 66,30 264 Ignacio Guerra X X X 392 Tanel Laanmäe X X - 400 Andrus Värnik DNS
Podsumowanie eliminacji Poniższa tabela przedstawia rezultaty rundy eliminacyjnej po scaleniu wyników z grupy A i grupy B. Kolorem wyróżniono zawodników, którzy awansowali do finału. Poz.GrupaImię i nazwiskoReprezentacjaRezultatUwagi B Vadims Vasiļevskis 86,69 Q A Yukifumi Murakami 83,10 Q A Guillermo Martínez 82,50 Q A Tero Pitkämäki 81,65 q B Mark Frank 80,85 q A Andreas Thorkildsen 80,37 q B Teemu Wirkkala 79,84 q A Ainārs Kovals 79,76 q B Petr Frydrych 79,57 q 10 A Tero Järvenpää 79,48 q 11 B Sean Furey 79,28 q 12 B Antti Ruuskanen 78,69 q 13 A Siergiej Makarow 78,68 14 B Stuart Farquhar 78,53 15 A Csongor Olteán 78,46 16 A Mihkel Kukk 78,18 17 A Mike Hazle 78,17 18 A Park Jae-myong 78,16 19 B Fatih Avan 78,12 20 B Aleksandr Iwanow 78,00 21 A Qin Qiang 77,65 22 A Roman Awramenko 77,44 23 B Tom Goyvaerts 77,37 24 B Chris Hill 77,14 25 A Alaksandr Aszomka 76,85 26 A Ēriks Rags 76,23 27 B Ołeksandr Pjatnycia 76,13 28 A Vítězslav Veselý 75,76 29 B Uładzimir Kazłou 75,38 30 A Jonas Lohse 75,33 31 B Igor Janik 75,20 32 A Melik Dżanojan 74,74 33 A Adrian Markowski 74,13 34 A Tino Häber 74,11 35 A Stefan Müller 72,83 36 B Jung Sang-jin 72,80 37 B Arley Ibargüen 72,54 38 B Ilja Korotkow 71,59 39 A Thomas Smet 70,35 40 B Mohamed Ali Kebabou 68,75 41 A Víctor Fatecha 68,65 42 B Júlio César de Oliveira 68,49 43 A Tomas Intas 68,40 44 B John Robert Oosthuizen 67,86 45 B Mervyn Luckwell 66,30 B Ignacio Guerra NM B Tanel Laanmäe NM B Andrus Värnik DNS
Finał thumb|Finowi Tero Pitkämäki z powodu grypy nie udało się obronić tytułu mistrzowskiego wywalczonego w Osace|250px Do finału awansowało 12 zawodników. Po 3 kolejkach rzutów pozostała czołowa ósemka, która walczyła o tytuł mistrza świata. Złoty medal rzutem na odległość 89,59 zapewnił sobie już w drugiej kolejce Norweg Andreas Thorkildsen. Srebro zdobył niespodziewanie reprezentant Kuby Guillermo Martínez. Kubańczyk był liderem po pierwszej kolejce, a na drugie miejsce spadł po drugiej serii rzutów. Najdalszy rzut oddał dopiero w ostatniej próbie uzyskując swój najlepszy wynik w sezonie – 86,41. Po brąz sięgnął Yukifumi Murakami z Japonii. Tak Kubańczyk jak i Japończyk zdobyli pierwszy w historii swoich krajów medal w męskim oszczepie podczas mistrzostw świata. Niepocieszeni byli fińscy kibice, którzy licznie przybyli na berliński stadion obserwować rywalizację oszczepników – żaden z trzech reprezentantów tego skandynawskiego kraju nie zdobył medalu, a Teemu Wirkkala nie awansował nawet do czołowej ósemki.
Kolejność startowa Kolejność startowa123456789101112Próby 1-34238784293046994331181534785430777312Próby 4-5534777430429785699304878Próba 6534777430429785699304878