Doktryna Tobara – doktryna legitymizmu demokratycznego skierowana do państw Ameryki Łacińskiej, wysunięta przez Ministra Spraw Zagranicznych Ekwadoru Carlosa R. Tobara. Postulował aby państwa amerykańskie, działające wspólnie, odmawiały uznania wszystkich rządów ustanowionych w drodze rewolucyjnej. Doktryna ta znalazła wyraz prawny w konwencji dodatkowej do traktatu ogólnego o pokoju i przyjaźni między Gwatemalą, Hondurasem, Kostaryką, Nikaraguą i Salwadorem 20 grudnia 1907 r.
Karta Bogoty z 1948 w art. 9 głosi: Członek Organizacji, którego demokratycznie ukonstytuowany rząd został obalony siłą, może zostać zawieszony w wykonywaniu prawa do udziału w posiedzeniach Walnego Zgromadzenia, Zebrania Konsultacyjnego, Rad Organizacji i Konferencji Specjalistycznych, a także w komisjach, grupach roboczych i innych powołanych organach.
Zobacz też doktryna Estrady Linki zewnętrzne
The Central American Peace Conference of 1907 Additional Convention to the General Treaty of Peace and Amity Concluded at the Central American Peace Conference, art. 1, art. 2 i 3 Kategoria:Doktryny polityki zagranicznej Kategoria:Historia prawa międzynarodowego