Piotr Baron (ur. 5 lutego 1974 w Toruniu) – polski żużlowiec i trener sportu żużlowego.
Życiorys Wychowanek Jana Ząbika, licencję żużlową zdobył w 1990 roku, choć pierwotnie miał zostać hokeistą.
W rozgrywkach z cyklu Drużynowych Mistrzostw Polski startował w latach 1990–2002, reprezentując kluby: Apator Toruń (1990), GKM Grudziądz (1991, 2000), Sparta (WTS) Wrocław (1992–1999, 2002) oraz TŻ Opole (2001). Jest sześciokrotnym medalistą DMP, czterokrotnie złotym (1990, 1993, 1994, 1995), srebrnym (1999) oraz brązowym (2002). Oprócz tego, czterokrotnie zdobywał medale w Młodzieżowych Drużynowych Mistrzostwach Polski (złotym – 1990, srebrnym – 1991, dwukrotnie brązowym – 1992, 1993), jak również trzykrotnie w Drużynowym Pucharze Polski (złotym – 1995, dwukrotnie brązowym – 1996, 1998). W 1995 r. zdobył w Częstochowie tytuł Wicemistrza Polski Par Klubowych.
Dwukrotnie startował w finałach Indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów (Pardubice 1993 – IV m., Elgane 1994 – IX m.), był również reprezentantem Polski w rozegranym w 1993 r. w Vojens finale Mistrzostw Świata Par (V m.). Trzykrotnie startował w finałach Indywidualnych Mistrzostw Polski (najlepsze wyniki: 1992 i 1993 – VI m.), jak również pięciokrotnie – w finałach Młodzieżowych Indywidualnych Mistrzostw Polski (najlepszy wynik: 1994 – IV m.). W swoim dorobku posiada również Brązowy (1993) oraz Srebrny Kask (1994). W 1998 r. zajął III m. w Memoriale Ryszarda Nieścieruka we Wrocławiu.
Po zakończeniu kariery był m.in. komentatorem żużlowych rozgrywek w sportowych kanałach Polsat Sport oraz TVP Sport.
Przed sezonem 2011 otrzymał propozycję objęcia stanowiska trenera klubu WTS Wrocław. Prowadził zespół w latach 2012–2016. 7 września 2016 roku złożył rezygnację ze stanowiska. Największym osiągnięciem w tym czasie było zdobycie srebrnego medalu drużynowych mistrzostw Polski w sezonie 2015. Baron ocenił to jako „ogromny sukces”, zważywszy ograniczony budżet i niemożność wielkich transferów.
30 września 2016 podpisał kontrakt z Unią Leszno, gdzie na stanowisku menedżera zastąpił Adama Skórnickiego. Pod jego wodzą drużyna zdobyła cztery tytuły mistrzowskie z rzędu w latach 2017–2020.
Po sezonie 2023 poinformowano oficjalnie, że Baron zakończył współpracę z Unią Leszno. Natomiast jesienią 2023 ogłoszono, że zostanie trenerem KS Toruń, swojego macierzystego klubu jako zawodnik.
W Toruniu Baron szybko osiągnął historyczny rezultat. W sezonie 2025 poprowadził zespół do mistrzostwa Polski, kończąc trwającą od 2008 roku przerwę w zdobywaniu tytułu. Był to pierwszy złoty medal dla toruńskiego klubu po siedemnastu latach i jednocześnie potwierdzenie skutecznego powrotu Barona do macierzystego zespołu.
Przynależność klubowa Polska Apator Toruń (1990) GKM Grudziądz (1991) Sparta / WTS Wrocław (1992–1999) GKM Grudziądz (2000) TŻ Opole (2001) WTS Wrocław (2002)
Dania Slangerup SK (1998)
Kariera trenerska Drużyny WTS Wrocław (2012–2016) Unia Leszno (2017–2023) KS Toruń (2024–)
Osiągnięcia Srebrny medal DMP z WTS Wrocław (2015) Czterokrotny DMP z Unią Leszno (2017, 2018, 2019, 2020) DMP z KS Toruń (2025)
Przypisy
Bibliografia Wiesław Dobruszek, "Żużlowe ABC" tom I, Leszno 2004, str. 23-24 Piotr Baron | Polish Speedway Database Piotr Baron | SPEEDWAY HISTORY INFO – HISTORIA ŻUŻLA Toruńskie Anioły: Piotr Baron Byli "Kolejarze": Piotr Baron
Kategoria:Polscy żużlowcy Kategoria:Żużlowcy KS Toruń Kategoria:Żużlowcy GKM Grudziądz Kategoria:Żużlowcy Sparty Wrocław Kategoria:Żużlowcy Kolejarza Opole Kategoria:Polscy trenerzy żużlowi Kategoria:Trenerzy żużlowi Sparty Wrocław Kategoria:Trenerzy żużlowi KS Toruń Kategoria:Ludzie urodzeni w Toruniu Kategoria:Urodzeni w 1974