Juryj Hubarewicz (; ur. 23 lutego 1978 w Białooziersku) – białoruski inżynier i menadżer, polityk, samorządowiec, w latach 2007–2009 wiceprzewodniczący Białoruskiego Frontu Ludowego, od 2016 przewodniczący ruchu Za Wolność.
Życiorys Jego rodzice byli inżynierami budownictwa.
W latach 1996–1998 był jednym z organizatorów Młodego Frontu i członkiem jego Rady Centralnej. W latach 1998–1999 – sekretarz wykonawczy Związku Studentów „Solidarność”, w latach 1999–2000 – regionalny koordynator Młodzieżowego Centrum Informacyjnego.
W 2000 roku ukończył Białoruski Narodowy Uniwersytet Techniczny jako inżynier elektryk. W 2003 roku uzyskał tytuł magistra administracji publicznej w Akademii Administracji Publicznej przy Prezydencie Ukrainy.
Po powrocie do Biełooziorska zaangażował się w wybory samorządowe w 2003 roku. Demokratyczni kandydaci zdobyli większość, a Hubarewicz został wiceprzewodniczącym rady miejskiej. Po wyborach uzupełniających został odwołany. Do 2007 roku był deputowanym rady miejskiej w Biełooziorsku.
W latach 2003–2008 był przewodniczącym struktur Partii BNF w obwodzie brzeskim. W 2004 roku kandydował do Izby Reprezentantów. W 2006 roku był pełnomocnikiem i szefem brzeskiego sztabu Alaksandra Milinkiewicza podczas wyborów prezydenckich.
W latach 2007–2009 – wiceprzewodniczący Partii BNF. W 2007 roku został także zastępcą przewodniczącego Ruchu „Za Wolność”. W 2008 i 2016 roku ponownie kandydował do parlamentu. W 2012 roku został pierwszym zastępcą przewodniczącego organizacji, a w październiku 2016 – jej przewodniczącym.
W 2017 roku wziął udział w marszach protestacyjnych przeciwko dekretowi o „darmozjadach” w Mińsku i Mołodecznie. Po demonstracji został zatrzymany i skazany na 15 dni aresztu administracyjnego. W 2018 roku kandydował do rady miejskiej Mińska.
Kandydatura w wyborach prezydenckich 2020 Był uczestnikiem kampanii prezydenckiej 2020 roku. Brał udział w prawyborach opozycji na wspólnego kandydata: prowadził po pierwszym etapie głosowania (spotkania z wyborcami w regionach), a w drugim etapie (głosowanie online) zajął drugie miejsce. Trzeci etap – Kongres sił demokratycznych – nie odbył się z powodu pandemii COVID-19.
19 czerwca 2020 roku został skazany na 15 dni aresztu za udział w wiecu poparcia i zbiórkę podpisów. Później wycofał swoją kandydaturę, oświadczając, że w kampanii „nie ma żadnych pozorów praworządności”.
Podczas protestów w 2020 roku został członkiem Rady Koordynacyjnej. 2 września złożył zawiadomienie o przestępstwie wobec Aleksandra Łukaszenki w związku z możliwym udziałem w fałszerstwach wyborczych.
Działalność po 2020 Jest odpowiedzialny za rozwój regionalny w .
Od listopada 2022 roku – zastępca Pawła Łatuszki w ds. tranzytu władzy.
W kwietniu 2025 roku został mianowany przez Radę Koordynacyjną koordynatorem ds. oceny potrzeb Białorusi w zakresie pomocy zagranicznej.
Życie prywatne Żonaty, ma dwie córki.
Przypisy
Kategoria:Białoruscy politycy Kategoria:Urodzeni w 1978