Wiktoria (Vittoria) Calma z domu Kotulak-Castro (ur. 29 listopada 1920Istnieją źródła podające 1924 jako rok urodzenia artystki. w Trzcinicy k. Jasła, zm. 28 stycznia 2007 w Rzymie) – polska sopranistka dramatyczna.
Życiorys Jej głos i talent sceniczny odkrył i wykształcił Adam Didur. W Polsce dała się poznać po wojnie jako interpretatorka tytułowej partii w Halce Stanisława Moniuszki. Do pamiętnych występów z tego repertuaru należy pierwsza powojenna adaptacja tej opery w Operze Śląskiej w Bytomiu 14 czerwca 1945.
W 1939 po wybuchu wojny wyjechała razem z Didurem ze Lwowa do Warszawy. W latach 1942–1943 Didur zabrał ją do majątku Wiktorów w Woli Sękowej. Po upadku powstania warszawskiego mieszkała w Krakowie na ulicy Dietla 95/5, występując z Andrzejem Hiolskim w październiku 1944 w krakowskiej inscenizacji Halki Moniuszki wystawionej w Teatrze Starym w reżyserii DiduraPamiętnik teatralny, tom 46, s. 50.. W latach 1945–1947 byłą solistką Opery Śląskiej. Wystąpiła w Halce w reżyserii Adama Dobosza i Aidzie w reżyserii Romualda Cyganika. Po śmierci Adama Didura w 1946 trafiła na pewien czas pod artystyczną opiekę Ady Sari. W 1947 wyemigrowała do Włoch, osiedlając się na stałe w Mediolanie. W 1956 w Mediolanie wyszła za mąż za Włocha mieszkającego przed wojną w Warszawie. Występowała w koncertach estradowych i radiowych, a także nadal w operze, m.in. w 1972 brała udział w prawykonaniu opery Dmitrija Szostakowicza Nos w mediolańskiej La Scali.
Wychowawca artystyczny Wiktorii Adam Didur obmyślił jej późniejszy pseudonim sceniczny „Calma”Jerzy Waldorff, Czarne owce dla Apolla.. thumb|240px|Vittoria Calma – popiersie w Operze Śląskiej
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Ludzie związani z Bytomiem Kategoria:Muzycy związani z Mediolanem Kategoria:Muzycy związani z Sanokiem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Polskie soprany Kategoria:Polskie śpiewaczki operowe Kategoria:Urodzeni w 1920 Kategoria:Urodzeni w 1924 Kategoria:Zmarli w 2007