Karl Friedrich Wilhelm Schulz (ur. 15 października 1897 w Nietkowie, zm. 30 listopada 1976 we Freudenstadt) – niemiecki generał, uczestnik agresji na Francję i ataku na Związek Radziecki.

W armii niemieckiej służył od 1913 roku, uczestnicząc w działaniach bojowych prowadzonych w czasie I wojny światowej. W czasie II wojny światowej brał udział w agresji na Francję oraz ataku na Związek Radziecki. W 1940 roku służył w sztabie XXXXIII Korpusu Piechoty. W 1942 roku powierzono mu funkcję szefa sztabu 11 Armii, a następnie szefa sztabu Grupy Armii Don i Grupy Armii Południe. W 1943 roku dowodził kolejno: III Korpusem Pancernym, LIX Korpusem Piechoty i XXXXVI Korpusem Pancernym. Od połowy 1944 roku dowodził 17 Armią. Jeńcem armii amerykańskiej został 6 maja 1945 roku, jednak już w 1946 roku został z niewoli zwolniony.

Awanse Fähnrich – 1916 Leutnant – 26 czerwca 1916 Oberleutnant – 1 sierpnia 1925 Hauptmann – 1 listopada 1931 Major – 1 stycznia 1936 Oberstleutnant – 1 lutego 1939 Oberst – 1 kwietnia 1941 Generalmajor – 1 lipca 1942 Generalleutnant – 1 lipca 1943 General der Infanterie – 1 kwietnia 1944

Ordery i odznaczenia Krzyż Rycerski z Liśćmi Dębu i Mieczami

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Generałowie Wehrmachtu Kategoria:Oficerowie Armii Cesarstwa Niemieckiego Kategoria:Oficerowie Reichswehry Kategoria:Uczestnicy I wojny światowej (Cesarstwo Niemieckie) Kategoria:Uczestnicy II wojny światowej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Rycerskim Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Żelaznym Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zmarli w 1976