Stanisław Przybysz (ur. 27 września 1903 w Dąbrowie, zm. 20 maja 1978 w Krakowie) – polski urzędnik administracji państwowej i samorządowej, burmistrz Chełmna, wicewojewoda krakowski.

Życiorys Urodził się w rodzinie Antoniego, urzędnika, i Wiktorii z Bosiackich. Walczył w szeregach powstańców wielkopolskich. Egzamin dojrzałości zdał w 1920 w Inowrocławiu w trybie eksternistycznym, w latach 1923–1925 odbył służbę wojskową w Chełmnie. Większość lat pracy zawodowej przed wojną spędził w Inowrocławiu, gdzie był sekretarzem lokalnych struktur Związku Inwalidów Wojennych, Wdów i Sierot, a od 1934 pracownikiem Zarządu Miejskiego.

W czasie kampanii wrześniowej trafił do obozu jenieckiego, z którego zdołał zbiec. Do chwili aresztowania przez Gestapo (w styczniu 1942) pracował w cukrowni w Mątwach (Inowrocław). Więziony był w poznańskim Forcie VII, następnie w Żabikowie, wreszcie w obozie koncentracyjnym Gross-Rosen i jego filii Fünfteichen. Wyzwolony 23 stycznia 1945 przez Armię Czerwoną.

7 czerwca 1945 został burmistrzem Chełmna, zastępując tymczasowo pełniącego tę funkcję Józefa Trembickiego. Był działaczem Polskiej Partii Robotniczej, wchodził w skład Komitetu Miejskiego partii w Chełmnie. W uznaniu udanej pracy na stanowisku burmistrza w trudnym okresie powojennym w 1947 przeniesiony został na stanowisko wicewojewody krakowskiego. W Krakowie pozostał już na stałe, w połowie lat 50. przechodząc do pracy na Politechnice Krakowskiej. Był dyrektorem administracyjnym i ds. inwestycji uczelni. W 1973 został mianowany na stopień podporucznika.

Był żonaty z Anną z Nowickich (1903–1984), z którą miał córkę Melanię po mężu Drzewicką (1930–2001), absolwentkę Politechniki Krakowskiej.mały|Grób Stanisława Przybysza na cmentarzu Rakowickim w KrakowieZmarł 20 maja 1978 w Krakowie, pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera LXIX-płn-1). Ordery i odznaczenia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (16 kwietnia 1949) „za zasługi położone na polu organizacji Ruchu Oporu w obozach i pomocy współwięźniom”. Krzyż Walecznych (1939) Medal Niepodległości (17 marca 1938) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Wielkopolski Krzyż Powstańczy (20 marca 1974) Medal 10-lecia Polski Ludowej (15 stycznia 1955) – Uchwała Rady Państwa z dnia 15 stycznia 1955 r. Nr 0/165 – na wniosek Ministra Szkolnictwa Wyższego.

Przypisy

Bibliografia Ryszard Sudziński, Chełmno w Polsce Ludowej (1945–1970). Stosunki społeczno-polityczne, organy administracji i samorządu terytorialnego, [w:] Dzieje Chełmna. Zarys monograficzny (pod redakcją Mariana Biskupa), Państwowe Wydawnictwo Naukowe, Warszawa-Poznań-Toruń 1987, s. 348, 353. Stefan Rafiński, Chełmiński słownik biograficzny, Wydawnictwo Muzeum Ziemi Chełmińskiej, Chełmno 2006, s. 147.

Kategoria:Burmistrzowie miast Polski Ludowej Kategoria:Ludzie związani z Chełmnem Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Wielkopolskim Krzyżem Powstańczym Kategoria:Pochowani na cmentarzu Rakowickim Kategoria:Politycy PPR Kategoria:Powstańcy wielkopolscy (1918–1919) Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Wicewojewodowie krakowscy Kategoria:Wicewojewodowie PRL Kategoria:Więźniowie KL Gross-Rosen Kategoria:Więźniowie KL Posen Kategoria:Więźniowie obozu karno-śledczego w Żabikowie Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Krakowskiej im. Tadeusza Kościuszki Kategoria:Urodzeni w 1903 Kategoria:Zmarli w 1978