Uhrynów (ukr. Угринів), 1951–1993 Dibrowka (ukr. Дібровка, Дібрівка)Указ Президії ВР УРСР від 10.11.1951 «Про утворення Забузького району в складі Львівської області»Відомості Верховної Ради (ВВР), 1993, N 29, ст. 319 – wieś na Ukrainie, w rejonie szeptyckim obwodu lwowskiego, przy granicy państwowej, blisko Honiatyna. Wieś liczy około 440 mieszkańców.
Prywatne miasto szlacheckie lokowane w 1515, w XVI w. znajdowało się na terenie województwa bełskiegoZenon Guldon, Jacek Wijaczka, Skupiska i gminy żydowskie w Polsce do końca XVI wieku, w: Czasy Nowożytne, 21, 2008, s. 174.. W 1645 stanowiło własność kanclerza Jerzego OssolińskiegoDobra ziemskie Ossolińskich w pierwszej połowie XVII wieku, w: Folwark-wieś-latyfundium. Gospodarstwo wiejskie w Rzeczypospolitej w XVI-XVIII wieku, red. J. Muszyńska, Sz. Kazusek, J. Pielas, Kielce 2009, s. 106..
Na początku XX w. właścicielem dóbr tabularnych był Eustachy Rylski. W II Rzeczypospolitej do 1934 samodzielna gmina jednostkowa. Następnie należała do zbiorowej wiejskiej gminy Chorobrów w powiecie sokalskim w woj. lwowskim. Podczas wojny Uhrynów odłączono od gminy Chorobrów, włączając ją do gminy Dołhobyczów w powiecie hrubieszowskimAmtliches Gemeinde- und Dorfverzeichnis fuer das GG.
W styczniu 1944 nacjonaliści ukraińscy z OUN–UPA zamordowali tutaj 50 Polaków, paląc i rabując polskie zagrody.
Po wojnie wieś weszła w skład powiatu hrubieszowskiego w woj. lubelskim, pozostając w gminie DołhobyczówInformator adresowy miast i gmin wiejskich Rzeczypospolitej Polskiej, cz.1-2 (1948). Instytut Wydawniczy "Kolumna", Warszawa.. W 1951 wieś została przyłączona do Związku Radzieckiego w ramach umowy o zamianie granic z 1951.. Jedynie las Rogalszczyzna i osada Dołhobyczów-Kolonia pozostały w Polsce.
Z Uhrynowa pochodzą rodzice polskiego kolarza i olimpijczyka Czesława Langa, którzy z obawy przed napadami UPA przenieśli się do wsi Kołczygłowy na Kaszubach.
Kościół św. Katarzyny w Uhrynowie
Parafia rzymskokatolicka i pierwszy, drewniany kościół w Uhrynowie został ufundowany w latach 1455–1460 przez właściciela wioski, Jana Uhrynowskiego. Kolejnej fundacji kościoła dokonał Piotr Gołdacz w 1515. W latach 90. XVI w. świątynię przejęli protestanci. Katolicy odzyskali ją w XVII w. Budowa nowego, murowanego kościoła, wzniesionego w stylu barokowym, zakończyła się w 1779. W latach 30. XX w. kościół gruntownie odremontowano. Po 1951 został on zamieniony na magazyn kołchozowy. Obecnie znajduje się w stanie kompletnej ruiny.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Wsie w obwodzie lwowskim Kategoria:Rejon sokalski Kategoria:Prywatne miasta Ossolińskich herbu Topór Kategoria:Prywatne miasta szlacheckie I Rzeczypospolitej (województwo bełskie) Kategoria:Sokal (hromada)