Wybory parlamentarne w Norwegii w 2009 roku – wybory do parlamentu norweskiego Stortingu, przeprowadzone 14 września 2009 na terenie Norwegii. Zwycięstwo odniosła rządząca centrolewicowa koalicja trzech partii na czele z Norweską Partią Pracy.
Organizacja wyborów i kampania wyborcza thumb|left|160px|Wieczór wyborczy w sztabie Norweskiej Partii Pracy. Norweskie partie polityczne rywalizowały o 169 mandatów w parlamencie. Kandydaci byli wybierani z list partyjnych w każdym z 19 okręgów. Partie polityczne nominowały kandydatów na swoje listy wyborcze jesienią 2008 i zimą 2009. Czas przeznaczony na zarejestrowanie list mijał 21 marca 2009. Sondaże przedwyborcze wskazywały na zaciętą rywalizację między rządzącą koalicją a czterema partiami opozycji. Jednym z głównych tematów w kampanii wyborczej był stan gospodarki w kraju. Premier Jens Stoltenberg, stojący od 2005 na czele centrolewicowego rządu, wskazywał na sukces swojego gabinetu w tej dziedzinie. Norwegia, w obliczu światowego kryzysu gospodarczego, utrzymała najniższe w Europie bezrobocie na poziomie 3%, a na specjalnym funduszu, zasilanym z zysków ze sprzedaży gazu ziemnego, zgromadziła 277 mld euro. W skład rządzącej "czerwono-zielonej" koalicji wchodziły: Norweska Partia Pracy, Norweska Partia Centrum oraz Norweska Socjalistyczna Partia Lewicy.
Stojąca na czele Partii Postępu – głównej siły opozycyjnej, Siv Jensen, podkreślała, że obywatele nie czerpią wystarczających zysków ze sprzedaży zasobów naturalnych. Opowiadała się za obniżeniem podatków oraz przyspieszeniem prywatyzacji, w tym w sektorach służby zdrowia i edukacji. Partia Postępu zapowiadała również zaostrzenie przepisów imigracyjnych.
Wyniki wyborów Zwycięstwo w wyborach parlamentarnych uzyskała rządząca koalicja trzech partii, zdobywając w sumie 86 spośród 169 mandatów. Partia Pracy premiera Stoltenberga zdobyła 64 miejsca w parlamencie. Premier zapowiedział kontynuację swoich rządów przez kolejne cztery lata. Dzięki uzyskaniu większości parlamentarnej, rząd Stoltenberga został pierwszym norweskim gabinetem od 1969, który zdołał wywalczyć w wyborach reelekcję.
Cztery partie opozycyjne (Partia Postępu, Partia Konserwatywna, Partia Chrześcijańsko-Demokratyczna i Partia Liberalna) uzyskały w sumie 83 mandaty, a Partia Postępu z 41 deputowanymi została drugim pod względem wielkości ugrupowaniem w Stortingu.
thumb|250px|Podział mandatów: Szczegółowe wyniki wyborów parlamentarnych: Partia politycznaLiczba głosówLiczba mandatów#% ± p%# ± Norweska Partia Pracy (Det norske Arbeiderparti) 949 244 35,4 +2,7 64 +3 Partia Postępu (Fremskrittspartiet) 614 517 22,9 +0,9 41 +3 Norweska Partia Konserwatywna (Høyre) 462 388 17,2 +3,1 30 +7 Norweska Socjalistyczna Partia Lewicy (Sosialistisk Venstreparti) 166 295 6,2 −2,6 11 −4 Norweska Partia Centrum (Senterpartiet) 164 994 6,2 −0,3 11 0 Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Norwegii (Kristelig Folkeparti) 148 750 5,5 −1,2 10 −1 Norweska Partia Liberalna (Venstre) 104 133 3,9 −2,0 2 −8 Rødt 36 211 1,3 +0,1 0 0 Inne partie1,200Razem (frekwencja: 75,7%)2682700100%169
Przypisy
Linki zewnętrzne The Parliamentary Election and the Sami Assembly Election 2009
Kategoria:2009 w Norwegii 2009 Norwegia