Giovanni Antinori (ur. 28 stycznia 1734 w Camerino, zm. 24 czerwca 1792 w Rzymie) – włoski architekt okresu neoklasycystycznego.
Życiorys Studiował w Rzymie matematykę i architekturę. W 1755 roku wyjechał do Lizbony, gdzie pracował jako architekt przy pracach rekonstrukcyjnych po tragicznym trzęsieniu ziemi z listopada tego roku. Z powodu oskarżeń ze strony swoich przeciwników został aresztowany, zbiegł jednak do Włoch z pomocą Josefy Luisy Lopez de Cunha, którą wkrótce potem poślubił.
W latach 1772–8 pracował nad rekonstrukcją i powiększeniem kaplicy Monte Oliveto Maggiore w pobliżu Sieny. Pracował także na zlecenie rodziny Doria-Pamphilii-Landi, współpracując z Francesco Nicolettim, zostając głównym architektem rodzinnym w 1776 roku.
Na zlecenie papieża Piusa VI pracował przy wykopaliskach w kościele San Rocco, w pobliżu Mauzoleum Augusta. Pracował też na Piazza del Quirinale. Pod koniec życia odnawiał obeliski rzymskie, Solare, Sallustiano i Quirinale.
Bibliografia A. Ricci, Memorie storiche delle Arti e degli Artisti della Marca di Ancona, II, Macerata 1834. L. Mariani, Joannes Antinori, Camers, in ‘L’Appennino’ XVIII, 24, 20 giugno 1893. P. Savini, Antinori Giovanni, in: Storia della città di Camerino, pag. 240, Camerino 1895. L. Bianchi, Disegni di Ferdinando Fuga e di altri architetti del Settecento, ‘Catalogo della mostra’, Roma 1955, pp. 95-97. P. Barocchi, voce Antinori Giovanni in: Dizionario Biografico degli Italiani, III, Roma 1961. E. Kieven, voce Antinori Giovanni in: McMillan’s Encyclopedia of Architects, I, pp. 87-88. C. D’Onofrio, Gli obelischi di Roma, Roma 1965, pp. 256-91. A.M. Corbo, L’attività romana e il testamento di Giovanni Antinori architetto di Pio VI, in ‘L’arte’ 17, 1972, pp. 133-146. P. Marconi - A. Cipriani - E. Valeriani, I disegni di architettura dell’Archivio storico dell’Accademia di San Luca, vol 1, Roma 1974, diss. 515-518. G. Caradante, Il palazzo Doria Pamphili, Milano 1975. M. Spesso, La cultura architettonica a Roma nel secolo XVIII: Gerolamo Theodoli (1677-1766), Roma, 1991. Egitto a Roma. Obelischi, ‘Catalogo della mostra, Roma 4 maggio - 4 giugno 2004’, Roma 2004. G. De Rosa, Appunti di toponomastica cittadina - Via Antinori, in ‘L’Appennino Camerte’, 26 febbraio 2005. Monte Oliveto Maggiore, l’abbazia nata da un sogno, supplemento al periodico ‘L’Ulivo’, marzo 2005, Siena 2005. V.Giontella, L’opera di G. Antinori. (Biografia di un architetto operante a Roma e Lisbona nel XVIII sec.) in <<Estudos italianos em Portugal>>, Anno n°1, Nova Série Lisbona, 2006 pp.203-212. S. Carbonara Pompei, biografia di Giovanni Antinori in Architetti e Ingegneri a confronto, in I. L'immagine di Roma tra Clemente XIII e Pio VII, a cura di E. Debenedetti, «Studi sul Settecento romano», 22 (2006), pp. 105-111. L.M. Cristini, Il «Progetto Antinori»: la riscoperta di un artefice dello spazio urbano tardobarocco tra Roma e Lisbona in: “Recondita armonia. Il Paesaggio tra progetto e governo del territorio”, atti del III Convegno internazionale Beni Culturali - Urbino, 5-6-7 ottobre 2006, Urbino 2007.
Kategoria:Włoscy architekci Kategoria:Urodzeni w 1734 Kategoria:Zmarli w 1792