Courteeners – brytyjski zespół muzyczny, grający muzykę z gatunku szeroko pojętego rocka alternatywnego. Formacja pochodzi z Middleton w Anglii, a założona została w 2006 roku przez Liama Fraya (gitara prowadząca / wokal), Michaela Campbella (perkusja / wokal wspierający), Daniela Mooresa (gitara rytmiczna) i Marka Cuppello (gitara basowa). Do 2012 roku zespół nosił nazwę The Courteeners.
Do 2024 roku wydali siedem albumów studyjnych: St. Jude (2008), Falcon (2010), (2013), (2014), (2016), (2020) i (2024). Ponadto Courteeners wydał kilka EP-ek i albumów DVD. Znani są z takich utworów, jak „”, „”czy „”.
W ich muzyce zauważalne są wpływy zespołów britpopwych z Manchesteru: The Smiths, The Stone Roses i Oasis, a porównywani są zwłaszcza do Kasabian, Editors i Kaiser Chiefs. Całą muzykę i teksty piosenek Courteeners napisał lider zespołu Liam Fray.
Historia Założenie zespołu (2006–2007) Pochodzący z Middleton w północno-zachodniej Anglii pierwotni członkowie zespołu poznali się mając dziesięć lat. Liam Fray i Daniel Moores uczęszczali do rzymskokatolickiej szkoły średniej Cardinal Langley w Middleton, Mark Cuppello uczęszczał do St Monica’s RC High School w Prestwich, a Michael Campbell do St Cuthbert’s RC High School w Rochdale.
Początkowo Fray studiował ekonomię, jednak szybko zdał sobie sprawę, że jest to o wiele trudniejsze, niż myślał i nie był to zawód, w którym chciałby działać. Zaczął więc studia z zakresu kreatywnego pisania, ponieważ lubił pisać poezję i opowiadania. Podczas studiów na Uniwersytecie Salfordzkim zaczął występować jako piosenkarz i autor tekstów w barach i na wieczorach z otwartym mikrofonem w Manchesterze. Po pozytywnych reakcjach publiczności, Fray postanowił opuścić uniwersytet i założyć zespół. Zwerbował do niego wieloletniego przyjaciela i sąsiada Michaela Campbella, który nigdy wcześniej nie grał na perkusji. Grali jako „Liam Fray”, dopóki do zespołu nie dołączyli Moores i Cuppello. Grupa pod nazwą „The Courteeners” powstała w 2006 roku.
Ich pierwszy koncert odbył się w w październiku 2006 roku, a za sprawą marketingowi szeptanemu zaczęli odnosić coraz większy rozgłos, co przyniosło za sobą liczne koncerty. Po podpisaniu kontraktu z wytwórnią , The Courteeners wydał swój debiutancki singel „” 6 sierpnia 2007 roku. Drugi singel, „Acrylic”, ukazał się 22 października 2007 roku i osiągnął 44. miejsce na brytyjskiej liście przebojów.
St. Jude (2007–2009) The Courteeners zostali poproszeni przez producenta (The Smiths, Blur, Morrissey) o możliwość współpracy. Pierwszy wspólnie skomponowany singel „” ukazał się 14 stycznia 2008 roku, docierając do 20. miejsca na liście przebojów w Wielkiej Brytanii. Debiutancki album studyjny St. Jude został wydany 7 kwietnia 2008 roku przez Polydor Records, a jego premiera odbyła się w sklepie sieci HMV przy w Manchesterze. Album osiągnął 4. miejsce na brytyjskiej liście przebojów i uzyskał status złotej płyty w Wielkiej Brytanii. Na okładce albumu pojawił się wizerunek Audrey Hepburn autorstwa Fraya.
Przed premierą albumu wydano także singel „”, który ukazał się 31 marca 2008 roku. Wszedł on na 19. miejsce brytyjskiej listy UK Singles Chart. Piąty singel „ ” został wydany 23 czerwca 2008 roku, a kolejny „” 6 października 2008 roku. Jego producentem był ponownie Street, a został wydany jako samodzielny utwór.
Zespół zagrał przed wypełnionym po brzegi namiotem Johna Peela na Glastonbury Festival w 2008 roku, a także koncertował na i w Wielkiej Brytanii oraz na innych festiwalach w całej Europie. Również w 2008 roku zagrał na Fuji Rock Festival w Japonii.
W grudniu 2008 roku zespół został uhonorowany nagrodą Guardian First British Album Award, pokonując konkurencję ze strony Glasvegas, Duffy, Adele i Noah and the Whale . Nagrodę przyznano głosami publiczności i dziennikarzy The Guardian. Album St. Jude zdobył aż 53% głosów publiczności.
W marcu 2009 zespół zadebiutował koncertami w Stanach Zjednoczonych, grając główną rolę w nowojorskim , po czym odbył miesięczną trasę po kraju jako specjalni goście Morrisseya w ramach jego trasy „Tour of Refusal”. Ponad 18 dat obejmowało występy m.in. w nowojorskiej Carnegie Hall. Zakończyli trasę po Ameryce na festiwalu Coachella w kalifornijskim Indio w 2009 roku, występując na głównej scenie festiwalu.
Falcon (2009–2012) Drugi album zespołu, Falcon, ukazał się 22 lutego 2010 roku, osiągając status złotej płyty w Wielkiej Brytanii. Został on nagrany w ICP Studios w Belgii i wyprodukowany przez (White Lies, Pulp, Suede). Album został dobrze przyjęty przez brytyjską prasę muzyczną; magazyny Mojo i Q przyznały mu 4 gwiazdki. W pierwszym tygodniu Falcon znalazł się na 6. miejscu brytyjskiej listy UK Albums Chart.
Wiele utworów z drugiego albumu zespołu, w tym „The Opener”, „” i „”, zadebiutowało na żywo na dwóch koncertach w Wielkiej Brytanii w grudniu 2009 roku. Pierwszy z nich odbył się w w Warrington, a następnie odbył się wyprzedany występ powitalny w 10-tysięcznym Manchester Central. Pierwszą opublikowaną piosenką z albumu był utwór „Cross My Heart and Hope To Fly”, który zadebiutował w radiu w audycji Zane’a Lowe’a w BBC Radio 1. Utwór udostępniono do bezpłatnego pobrania za pośrednictwem oficjalnej strony internetowej 7 grudnia 2009 roku, a także w wersji na siedmiocalowej płycie ze stroną B. Pierwszy oficjalny singel z albumu Falcon, „You Overdid It Doll”, został wydany tydzień przed premierą albumu 15 lutego 2010 roku. Utwór miał również swoją premierę radiową w programie Lowe’a w BBC Radio 1.
W grudniu 2009 roku ogłoszono trasę koncertową po Wielkiej Brytanii zbiegającą się z premierą albumu. Obejmowała ona występy w londyńskim Brixton Academy, King George’s Hall w Blackburn i w Blackpool. Zespół pojawił się na wielu festiwalach latem 2010 roku w Wielkiej Brytanii, w tym na na Glastonbury Festival w piątek 25 czerwca. The Courteeners powrócił do Japonii na początku sierpnia 2010 roku, występując w Tokio i Osace na festiwalu Summersonic 2010. W sierpniu 2010 roku zespół po raz drugi pojawił się na .
5 listopada 2010 roku The Courteeners ogłosił na swojej oficjalnej stronie internetowej wydanie 5-utworowej EP-ki, która miała zawierać dwa utwory z albumu Falcon: „Lullaby” i „Scratch Your Name Upon My Lips”. Znalazły się na niej również dwie nowe piosenki: „Three Months” i „Swear Down”, a także cover utworu „Zero” zespołu Yeah Yeah Yeahs. EP-ka Electric Lick ukazała się 5 grudnia 2010 roku.
W sezonie festiwalowym 2011 roku wystąpili na Isle of Wight Festival i . W czerwcu tego samego roku zagrali również koncert w w Wigan, a supprotowali ich The Coral i . W grudniu zespół zagrał trzy wyprzedane koncerty w Manchester Apollo, a następnie wydał album DVD Live at the MEN Arena, na którym znalazł się zapis grudniowego występu zespołu w Manchester Arena w 2010 roku. 23 czerwca 2012 roku zespół zagrał darmowy koncert na Albert Square w Manchesterze, mający na celu uczczenie przybycia znicza olimpijskiego do Manchesteru z okazji Igrzysk Olimpijskich w Londynie w 2012 roku.
W grudniu 2012 roku zespół usunął „The” ze swojej nazwy, kontynuując działalność jako „Courteeners”.
Anna (2013–2014) Trzeci album studyjny , nagrany wspólnie z Joe Crossem, producentem Hurts i w latach 2003–2012 członkiem zespołu Performance, ukazał się 4 lutego 2013 roku. Poprzedził go premierowy singel „Lose Control” w grudniu 2012 roku. Album ten swoim stylem muzycznym odzwierciedlał wpływy synthpopu lat 80. XX wieku. 6 lutego 2013 roku ogłoszono, że płyta zmierzała na szczyt listy UK Albums Chart. Sprzedaż w miarę upływu tygodnia spadała, a album znalazł się ostatecznie na 6. miejscu w pierwszym tygodniu od premiery.
Promując album zespół wyruszył w trasę koncertową „Anna Tour” po Europie, obejmującą koncerty w Wielkiej Brytanii, Francji, Austrii, Włoszech, Niemczech, Holandii i Szwajcarii w 2013 roku. 28 czerwca 2013 roku wystąpili na Glastonbury Festival na scenie John Peel Stage. Zespół supportował The Stone Roses podczas ich występu w londyńskim Finsbury Park 7 czerwca 2013 roku oraz Kings of Leon w w Glasgow 15 sierpnia 2013 roku. Wystąpili również na festiwalach , , i . Byli także gwiazdą imprezy zamykającej festiwal Mallorca Rocks. W grudniu 2013 roku zespół po raz kolejny odbył trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, której zwieńczeniem był trzeci występ na Manchester Arenie.
Concrete Love (2014–2016) Courteeners wydali swój kolejny album 18 sierpnia 2014 roku, ponownie nagrany z Joe Crossem w Paryżu, Whitby i . Zadebiutował on na 3. miejscu na liście UK Albums Chart – najwyższym do tej pory w historii zespołu. Pierwszy utwór z albumu, „Summer”, został udostępniony w streamingu w lipcu 2014 roku i jeszcze w tym samym miesiącu, 24 lipca ukazała się EP-ka How Good It Was. Zawierała ona tytułowy utwór oraz piosenki „Hometown One”, „Sunflower” i „Why Are You Still With Him?”.
Wydanie studyjnego albumu promowała 19-dniowa trasa koncertowa po Wielkiej Brytanii w październiku i listopadzie 2014 roku, obejmująca występy w Brixton Academy w Londynie i Echo Arena w Liverpoolu. 5 czerwca 2015 roku zespół zagrał jeden ze swoich największych koncertów w w Manchesterze, które były supportowane przez zespoły Blossoms, i . Wszystkie 25 tys. biletów na te występy wyprzedały się w ciągu 40 minut.
25 listopada 2015 roku potwierdzono, że Courteeners rozstał się z basistą Markiem Cuppello. Zastąpił go jako muzyk koncertowy przyjaciel zespołu i jego wieloletni współpracownik Joe Cross. Dwa dni później, 27 listopada 2015 roku grupa wydała Concrete Love – Extra Love, rozszerzoną edycję swojego albumu Concrete Love. Na płycie znalazł się nowy singel, pierwsza ich bożonarodzeniowa piosenka „Winter Wonderland”, zbiór niepublikowanych dotąd akustycznych wersji utworów z albumu Concrete Love oraz inne rzadkie utwory.
Liam Fray napisał „Winter Wonderland” na pianinie w nowojorskim domu Norah Jones. Piosenkę tę zagrał na żywo po raz pierwszy w 2011 roku, po tym jak Lou Reed zaprosił go do występu w swoim klubie artystycznym The Stone na Manhattanie. Utwór został wyprodukowany przez i nagrany w londyńskich Miloco Studios we wrześniu 2015 roku. 16 listopada tego samego roku singel został po raz pierwszy odtworzony na antenie . Utwór został Piosenką Tygodnia Radia X i znalazł się na ich liście „50 najlepszych utworów 2015 roku”.
W listopadzie i grudniu 2015 roku zespół wyruszył w trasę koncertową po Wielkiej Brytanii, która początkowo obejmowała pięć kolejnych występów w . Po tym, jak cała trasa obejmująca Londyn, Glasgow i Manchester została wyprzedana w ciągu kilku minut, dodano dwie dodatkowe daty w Manchesterze. Courteeners dodali również i wyprzedali dodatkowy koncert w Londynie w London Forum i drugi koncert w Glasgow. Supportowali ich m.in.: Blossoms czy Viola Beach.
Mapping the Rendezvous (2016–2018) 11 sierpnia 2015 roku Courteeners zapowiedział piąty album , ponownie wyprodukowany przez Crossa, który ukazał się 28 października 2016 roku za pośrednictwem ich nowej wytwórni, . Pierwszy singel „The 17th” ukazał się wraz z zapowiedzią ich albumu. Fray wspominał wówczas: „Ubiegły rok był niesamowity, najlepszy i najwspanialszy w historii. Teraz wracamy, by pokazać, że nie trzeba być idealnym, by być kochanym, i że to właśnie przegrane sprawy są tymi, przy których warto trwać. W końcu skończyliśmy nasz najlepszy (i ośmielę się nawet powiedzieć, najseksowniejszy) zestaw piosenek, więc przygotujcie się na uwolnienie swojego wewnętrznego Danny’ego Zuko i bądźcie (przynajmniej lekko) pod wrażeniem”.
29 sierpnia 2016 roku ich drugi singel „No One Will Ever Replace Us” z nadchodzącego albumu miał premierę na antenie Radia X. Trzeci singel z albumu, zatytułowany „Kitchen”, ukazał się 30 września 2016 roku.
Wersja deluxe albumu, nagrana w Real World Studios w Paryżu, zawierała płytę DVD z nagraniem wyprzedanego koncertu zespołu w Heaton Park 5 czerwca 2015 roku, podczas którego zespół zagrał dla ponad 30 tys. osób.