thumb|Wojsko rosyjskie demoluje pałac Zamoyskich po zamachu na Berga Fiodor Fiodorowicz Berg (, właśc. Friedrich Wilhelm Rembert von Berg; ur. 27 maja 1794Spotyka się również datę 1790 i 1793. W książce pod redakcją Jarosława Kłaczkowa widnieje zaś rok 1789. w Sangaste (gubernia inflancka, obecnie Estonia), zm. w Sankt Petersburgu) – hrabia Wielkiego Księstwa Finlandii, generał kwatermistrz rosyjski. Od 1865 feldmarszałek. Geodeta.
Życiorys Pochodził z rodziny Niemców bałtyckich. Uczył się na Uniwersytecie w Dorpacie. W latach 20. XIX w. wykonał wojskowo-statystyczne opisanie Turcji. Kierował w latach 1823–1825 ekspedycją do Azji Środkowej. Na bazie materiałów z tej ekspedycji stworzono mapę. W latach 1828–1829 wykonał mapę północno-wschodniej części Bułgarii.
W 1831 brał udział w wojnie z Polską, dowodząc podczas szturmu na Warszawę natarciem w kierunku na Wolę. Awansowany do stopnia generała-lejtnanta pełnił obowiązki kwatermistrza armii stacjonującej w Królestwie Polskim.
Od 1843 jako generał kwatermistrz Sztabu Głównego Imperium Rosyjskiego kierował wykonaniem mapy Rosji w masztabie trzywiorstowym.
W 1853 dowódca wojsk w Estonii. Od 1855 generał gubernator Finlandii. W latach 1863–1874 ostatni namiestnik Królestwa Polskiego. Urzędował w Zamku Królewskim. Prezes Rady Stanu Królestwa KongresowegoPrace literackie Józefa Korytkowskiego rzeczywistego radcy stanu, poprzedzone wizerunkiem i życiorysem jego i uzupełnione objaśnieniami przez autora Wrażeń ciechocińskich, Warszawa 1885, s. 334.
Stłumił powstanie styczniowe, prowadził politykę rusyfikacji Polski.
19 września 1863 powstańcy dokonali nieudanego zamachu na namiestnika, rzucając bombę z okna pałacu Zamoyskich na Krakowskim Przedmieściu w Warszawie. W odwecie Rosjanie zdemolowali budynek pałacu, wyrzucając na bruk m.in. fortepian Fryderyka Chopina znajdujący się w mieszkaniu siostry kompozytora Izabeli Barcińskiej. Fakt ten zainspirował Cypriana Kamila Norwida do napisania wiersza Fortepian Szopena (1865).
Fiodor Berg był odpowiedzialny za pacyfikację miejscowości, których mieszkańcy udzielili pomocy powstańcom styczniowym.
Był luteraninem.
Przypisy
Bibliografia Ewangelicy w Radomiu i regionie (XVI–XX wiek) – studia i materiały pod redakcją Jarosława Kłaczkowa, Radom 2007. Chimiak Ł., Gubernatorzy rosyjscy w Królestwie Polskim 1863–1915 – Szkic do portretu zbiorowego, Wrocław 1999.
Kategoria:Członkowie Rady Stanu Królestwa Kongresowego Kategoria:Generałowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Hrabiowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Członkowie Rady Państwa Imperium Rosyjskiego Kategoria:Namiestnicy Królestwa Polskiego Kategoria:Generał-gubernatorzy Finlandii Kategoria:Odznaczeni Orderem Królewskim Serafinów Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czarnego Kategoria:Odznaczeni Orderem Orła Czerwonego Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Aleksandra Newskiego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Andrzeja (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Jerzego (Imperium Rosyjskie) Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Stefana Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętego Włodzimierza Kategoria:Odznaczeni Orderem Świętej Anny Kategoria:Odznaczeni Orderem Zbawiciela Kategoria:Odznaczeni wojskowym Orderem Pour le Mérite Kategoria:Uczestnicy walk powstania styczniowego (strona rosyjska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1830–1831 (strona rosyjska) Kategoria:Niemcy bałtyccy Kategoria:Urodzeni w 1794 Kategoria:Zmarli w 1874