Dmitrij Nikołajewicz Czeczulin (ros. Дмитрий Николаевич Чечулин, ur. w Szostce, zm. 29 października 1981 w Moskwie) – radziecki architekt, autor dużych zespołów architektonicznych, Główny Architekt Moskwy od 1945 do 1949 roku.
W 1929 roku, Czeczulin rozpoczął studia na wydziale architektury na Wyższym Instytucie Artystyczno-Technicznym w Moskwie (gdzie studiował m.in. inny znany architekt wczesnego ZSRR Aleksiej Szczuko, późniejszy architekt Mauzoleum Lenina.
Życie i twórczość We wczesnych latach kariery brał udział w realizacji państwowego planu przebudowy stolicy. W 1935 roku powierzono mu zadanie zaprojektowania jednej z pierwszych stacji moskiewskiego metra – Komsomolskiej, za ten projekt Czeczulin otrzymał w 1941 roku Nagrodę Stalinowską. W 1937 roku pod jego kierownictwem ukończono inny duży projekt – stację metra Kijowską, która stanowiła pierwsze połączenie kolejowego Dworca Kijowskiego z moskiewskim metrem.
Dzięki dobrej współpracy z władzami, a także jej bliskim stosunkom z innymi czołowymi sowieckimi architektami, kariera Czeczulina nabrała rozpędu. W 1945 roku został mianowany głównym architektem Moskwy. Na tym stanowisku pozostawał do 1949 roku i miał istotną rolę w jednym z największych projektów budowlanych w powojennym okresie ZSRR – tak zwanych Siedmiu Sióstr. Jeden z siedmiu wieżowców (wybudowany w latach 1948–1952) Dom na Kotielniczeskoj nabierieżnoj zaprojektował osobiście. Ponadto w latach 40. pod jego nadzorem prowadzono w Moskwie obszerne prace związane z przebudową ważnych arterii komunikacyjnych, parków miejskich.
Po 1949 r. Czeczulin aż do śmierci kierował Biurem Planowania Miejskiego Mosprojekt-1. Jego ostatni duży projekt został ukończony w 1979 roku. Jest to obecna siedziba rządu Federacji Rosyjskiej, powszechnie znana jako Biały Dom. Przy jego budowie wykorzystał własny, wcześniejszy projekt z 1930 roku – „Aeroflot”.
W stylu Czeczulina można doszukać się inspiracji rosyjskim klasycyzmem z końca XVIII i początku XIX wieku. W ZSRR był uznawany za jednego z pionierów tzw. Realizmu socjalistycznego w architekturze i Architektury stalinowskiej. Dziś działalność architekta jest często krytykowana, ze względu na niektóre kontrowersyjne posunięcia – pod budowę monumentalnych budowli burzono całe fragmenty historycznych dzielnic (np. całe osiedle Sarjadne w dzielnicy Kitajgorod-u pod budowę hotelu Rossija w 1960 roku.
Najważniejsze projekty Stacja metra Komsomolskaja (linia 1) hala peronów (1935) Stacja metra Ochotnyj Riad, przedsionek wejściowy (1935) Stacja metra Kijewskaja (linia nr 4), hala peronów (1937–1938) Stacja metra Dinamo, przedsionek wejściowy (1938) Dom na Kotielniczeskoj nabierieżnoj (1948–1952) Moskiewska filharmonia im. Piotra Czajkowskiego (1940, wspólnie z K.Orłowa) Hotel Pekin (1946) Hotel Rossija (1967, rozebrany w 2006) Biblioteka Literatury Obcej (1967, wspólnie z A.Sitnow) Biały Dom (1965–1979, wraz z Pavel Schteller)
Nagrody Nagroda Stalinowska (1941) Architekt ZSRR (1971) Bohater Pracy Socjalistycznej (1976) Order Lenina
Bibliografia
Kategoria:Bohaterowie Pracy Socjalistycznej Kategoria:Laureaci Nagrody Leninowskiej Kategoria:Laureaci Nagrody Stalinowskiej Kategoria:Odznaczeni Orderem Lenina Kategoria:Odznaczeni Orderem Rewolucji Październikowej Kategoria:Odznaczeni Orderem Czerwonego Sztandaru Pracy Kategoria:Odznaczeni Orderem Przyjaźni Narodów Kategoria:Odznaczeni Orderem „Znak Honoru” Kategoria:Radzieccy architekci Kategoria:Rosyjscy inżynierowie Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1981 Kategoria:Ludzie urodzeni w Szostce (Ukraina) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Nowodziewiczym w Moskwie Kategoria:Radzieccy artyści socrealizmu Kategoria:Rosyjscy artyści socrealizmu Kategoria:Rosyjscy architekci