thumb|250px|Popradzka Grań, Mała i Wielka Kopa Popradzka – widok ze Stwolskiej Przełęczy thumb|250px|Widok spod Skrajnej Baszty
Popradzka Grań (słow. Popradský hrebeň) – końcowy odcinek bocznej grani Ciężkiego Szczytu, na południe od Małej Kopy Popradzkiej w słowackich Tatrach Wysokich. Grań ma przebieg południkowy i oddziela główny ciąg Doliny Mięguszowieckiej od Dolinki Smoczej. Występujące w grani turnie są oznaczone numerami. W kolejności od północy na południe w grani tej wyróżnia się następujące obiekty: Wyżnia Popradzka Przełączka (Vyšná popradská štrbina), Popradzka Turnia VI (Popradská veža VI), Pośrednia Popradzka Przełączka (Prostredná popradská štrbina) ~2170 m, Popradzka Turnia V (Popradská veža V), Popradzka Turnia IV (Popradská veža IV) 2283 m, Popradzka Turnia III (Popradská veža III), Popradzka Turnia II (Popradská veža II), Niżnia Popradzka Przełączka (Nižná popradská štrbina), Popradzka Turnia I (Popradská veža I).
Wybitne są dwie przełączki: Pośrednia i Niżnia. Oprócz sześciu numerowanych turni występuje tu jeszcze wiele mniejszych turniczek.
Pierwsze wejścia: na Popradzką Turnię I i II: Lajos Károly Horn, Jenő Serényi i Jenő Wachter, 12 sierpnia 1906 r., przez Popradzkie Turnie od I do VI na Wyżnią Popradzką Przełączkę: Lajos Károly Horn, Jenő Serényi i Jenő Wachter, 4 sierpnia 1907 r., przejście całej grani w zejściu: Oskar E. Meyer i Georg Zindler, 9 czerwca 1908 r.
Bibliografia
Kategoria:Granie i grzbiety Tatr Wysokich Kategoria:Granie i grzbiety słowackich Tatr