Mahmud Tajmur (ur. 1894 w Kairze, zm. 1973) – arabski pisarz, nowelista.
Był synem Ahmada Tajmura, i młodszym bratem pisarza Muhammada Tajmura. Wykształcenie zdobył w Kairze, następnie wyjechał do Francji, gdzie zapoznał się z literaturą europejską i francuską.
Po powrocie do kraju wiele czasu spędził na wsi aby potem tworzyć powieści w oparciu o tematykę życia na egipskiej wsi. Wiele z tych dzieł zostało w późniejszym okresie przetłumaczone na języki krajów europejskich (m.in. fr., ang., hiszp.). Kilka z nich ukazało się w języku polskim.
Członek Akademii Języka Arabskiego w Kairze i członek Akademii Arabskiej w Damaszku.
Twórczość Tomy nowel 1925 – Asz-Szajch Dżum’a 1928 – Szajch Sajjid Abit 1930 – Al-hadżdż Szalabi
Dramaty 1942 – Al-Machba rakm 13 (Schron nr 13) 1953 – Al-Muzajjafun (Fałszerze)
Sztuki historyczne 1945 Hawa al-Chalida (Wieczna Ewa) 1945 Al-Jaum chamr (Dziś wino)
Komedie 1943 – Al-Maukib (Orszak) 1943 – Haflat szaj (Herbatka) 1943 – Chamsa wa chumajsa (Amulety) 1943 – Abu Szusza
Bibliografia J. Bielawski, K. Skarżyńska-Bocheńska, J. Jasińska, Nowa i współczesna literatura arabska 19 i 20 w. Literatura arabskiego Wschodu, Warszawa 1978, s. 428–436. J. Bielawski, Historia literatury arabskiej. Zarys, Warszawa 1968, s. 384–385. Mały słownik kultury świata arabskiego, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1971
Kategoria:Egipscy prozaicy Kategoria:Egipscy dramaturdzy Kategoria:Urodzeni w 1894 Kategoria:Zmarli w 1973 Kategoria:Ludzie urodzeni w Kairze