Rywocińska Przełęcz (słow. Sedlo za Oštepmi, niem. Gantpass, Gantscharte, węg. Gánthágó, Gántcsorba) – przełęcz położona na wysokości ok. 1830 m n.p.m. znajdująca się w Zimnowodzkiej Grani w słowackich Tatrach Wysokich. Odgranicza ona Kościoły i Rywociny (Dziadowską Skałę na północnym zachodzie i Wielką Rywocińską Turnię na południowym wschodzie), jest najniżej położonym punktem między nimi. W północno-zachodniej grani Wielkiej Rywocińskiej Turni opadającej na Rywocińską Przełęcz znajdują się zęby skalne – Rywocińskie Czuby.
Na siodło Rywocińskiej Przełęczy nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne, dla taterników stanowi dogodny dostęp do grani Rywocin.
Historia Pierwsze wejścia turystyczne: Robert Townson, 16 sierpnia 1793 r. – wejście niepewne, József Déry i Johann Schmögner, 25 sierpnia 1901 r. – letnie, Gyula Hefty i Gyula Komarnicki, 8 grudnia 1911 r. – zimowe.
Bibliografia
Kategoria:Przełęcze Tatr Wysokich Kategoria:Przełęcze słowackich Tatr