Sławkowska Kopa (słow. Slavkovská kopa) – masyw mający cztery wierzchołki, z których najwyższy osiąga wysokość 2350 m n.p.m. Znajduje się on w Sławkowskiej Grani w słowackiej części Tatr Wysokich. Od Skrajnej Sławkowskiej Czuby oddzielony jest Skrajną Sławkowską Ławką, a od bloku szczytowego Sławkowskiego Szczytu oddziela go szeroka Jamińska Przełęcz. Na żaden z wierzchołków Sławkowskiej Kopy nie prowadzą żadne znakowane szlaki turystyczne.
Wierzchołkami masywu są: Wielka Sławkowska Kopa (2350 m, wierzchołek główny), Mała Sławkowska Kopa (drugi co do wysokości), Skrajna Sławkowska Kopa (powyżej Jamińskiej Przełęczy), Zadnia Sławkowska Kopa (powyżej Skrajnej Sławkowskiej Ławki). Te cztery wierzchołki oddzielone są trzema przełęczami: Wyżnią, Skrajną i Zadnią Sławkowską Szczerbiną. Ponadto w masywie tym znajduje się Jamińska Turniczka, która oddzielona jest od Małej Sławkowskiej Kopy Jamińską Szczerbiną.
Od Wielkiej Sławkowskiej Kopy w kierunku północnym odgałęzia się boczna grań – Warzęchowy Filar, oddzielający Nowoleśną Kotlinę od Jaminy. Najbliżej masywu Sławkowskiej Kopy znajduje się w nim Wielka Warzęchowa Strażnica, oddzielona Warzęchowym Przechodem.
Historia Pierwsze wejścia turystyczne: Alfred Martin, 1 czerwca 1905 r. – letnie, Władysław Krygowski, 13 marca 1928 r. – zimowe.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Szczyty słowackich Tatr Kategoria:Szczyty Tatr Wysokich