Rzeźbę renesansową można podzielić na architektoniczną i od architektury niezależną. Wykonywano rzeźby w marmurze, kamieniu i brązie. Popularna była tzw. majolika, czyli wypalana glinka z domieszką wapnia, kryta barwnymi polewami.
Do rzeźby związanej z architekturą należy reliefowa dekoracja w kamieniu, która zdobiła fasady, wnętrza, głowice kolumn i portale. Ściśle związana z architekturą była także rzeźba nagrobkowa. Twórcą nowego typu nagrobka był Donatello. Zaprojektował on nagrobek antypapieża Jana XXIII. Na sarkofagu spoczywa zmarły jakby w spokojnym śnie. Umieszczony jest on w niszy utworzonej między dwiema kolumnami o korynckich kapitelach. Z czasem ten rodzaj nagrobka przeszedł ewolucję. Twórcą nowego typu był Andrea Sansovino – w nagrobkach stworzonych przez niego zastosowano nowy układ postaci zmarłego, w którym głowa jest wsparta na ręce a jedna noga natomiast ugięta w kolanie. Postać znajduje się w półśnie.
Rzeźbę architektoniczną tworzą także pomniki, np. posągi konne dowódców wojsk najemnych. Widać tu nawiązanie do antycznego pomnika Marka Aureliusza.
Ulubionymi tematami w dziełach o wymowie religijnej są: Madonna z Dzieciątkiem, Pietà oraz postać biblijnego bohatera Dawida. Dzięki zainteresowaniu się sztuką antyku, powszechne stały się tematy mitologiczne. Rzeźbiono postacie bogów, nimfy, amorki i wykorzystywano je jako motywy rzeźby dekoracyjnej.
Najwybitniejsi przedstawiciele rzeźby renesansu Donatello (Donato di Betto Bardi) Andrea del Verrocchio Michelangelo Buonarroti (Michał Anioł) Lorenzo Ghiberti Antonio Pollaiuolo Piero del Pollaiuolo Desiderio da Settignano Mino da Fiesole Antonio Rossellino Bernardo Rossellino Jacopo della Quercia Luca della Robbia Benedetto da Maiano Benvenuto Cellini Filippo Brunelleschi Gaudenzio Ferrari Jacopo Sansovino Andrea Pisano
Zobacz też
Renesans Architektura renesansu Malarstwo renesansu
Kategoria:Rzeźba Kategoria:Sztuka renesansu