2 Zabrski Pułk Piechoty im. Tadeusza Kościuszki – pułk piechoty polskiej okresu III powstania śląskiego.
Historia Sformowany w pow. zabrskim i toszecko-gliwickim, jako grupa taktyczna w składzie 4 batalionów, licząca około 1600 żołnierzy. Po sformowaniu wyruszył w kierunku Odry osiągając ją w rejonie Bierawy w dniu 6 maja 1921 roku. Zajął tam pozycje obronne w rejonie Dziergowic, gdzie toczył walki obronne. W dniu 9 maja rozpoczął natarcie i dotarł do linii Brzeźce – Stare Koźle – Pogrzelec.
W dniu 10 maja 1921 roku wszedł w skład Grupy „Wschód” i otrzymał numer 2. 19 maja pułk zajął pozycję obronne na odcinku Brzeźce – Januszkowice, gdzie 21 maja odpierał silne ataki wojsk niemieckich. W dniu 27 maja wsparty został przez katowicki pułk Rudolfa Niemczyka, co pozwolił na skrócenie linii obronnej do Łąki Kozielskiej. Na tym odcinku prowadził walki obronne do 2 czerwca 1921 roku, kiedy został zastąpiony przez królewskohucki pułk Karola Gajdzika.
Następnie do momentu likwidacji III powstania śląskiego pozostawał w odwodzie. W momencie likwidacji powstania pułk został przetransportowany na teren Wielkopolski i tam zdemobilizowany.
Obsada pułku Dowódca – Paweł Cyms Adiutant – Kazimierz Joks Oficer operacyjny – Jan Keller Oficer gospodarczy – Mieczysław Kłapa Oficer łączności – Roer Oficer sanitarny – Jan Strzoda Dowódca 1 batalionu – J. Ziarnek Dowódca 2 batalionu – Stanisław Oleksin Dowódca 3 batalionu – Feliks Sojka Dowódca 4 batalionu – Mikołaj Pośpiech
Bibliografia
Kategoria:III powstanie śląskie Kategoria:Pułki piechoty powstańców śląskich