Władysław Górski (ur. 22 stycznia 1917 w Szymanowicach, zm. 10 lutego 2015 w Szczecinie) – polski profesor nauk prawnych w zakresie prawa transportowego i prawa morskiegoProf. zw. dr Władysław Górski w bazie „Ludzie nauki” portalu NAUKA POLSKA (dostęp 12.11.2025), nauczyciel akademicki, współzałożyciel Uniwersytetu Szczecińskiego
Życiorys Absolwent gimnazjum w Rydzynie. Dyplom magistra praw otrzymał na Uniwersytecie Poznańskim 1 lipca 1939. Po klęsce wrześniowej (1939) przedostał się na Bliski Wschód i wstąpił do Samodzielnej Brygady Strzelców Karpackich. Brał udział m.in. w walkach o Tobruk, pod Monte Cassino i o Ankonę. Po tej ostatniej bitwie otrzymał stopień podporucznika. Czynną służbę wojskową zakończył w stopniu kapitana.
Po wojnie, w 1946, podjął pracę w Akademii Handlowej w Szczecinie – na obecnych wydziałach ekonomicznych US. W latach 1951–1952 oraz 1953–1956 był dziekanem Wydziału Transportu na szczecińskiej uczelni. Specjalizował się w prawie transportowym – wydał ponad 400 publikacji w kraju i za granicą, w ośmiu językach. W latach 1982–88 był prezesem Szczecińskiego Towarzystwa Naukowego (członkiem był od 1956), a w latach 1982-85 – wiceprzewodniczącym Komitetu ds. Powołania Uniwersytetu w Szczecinie. Członek towarzystw naukowych: PTE, ZPP, STN, AIDA.
W 1948 otrzymał stopień doktora nauk prawnych Uniwersytecie Poznańskim po obronie dysertacji Przeniesienie własności w nowym prawie rzeczowym (promotor: prof. Alfred Ohanowicz). W późniejszych latach zajmował się zobowiązaniami, zwłaszcza regulację umów przewozu i umów związanych z przewozem (m.in. czarteru, spedycji, składu, ubezpieczenia). Od 1948 pracował na stanowisku tzw. profesora kontraktowego. Status docenta uzyskał w 1958 na podstawie monografii List przewozowy. Studium prawne. Tytuł profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1965, a tytuł profesora zwyczajnego – w 1976. W 1987 przeszedł na emeryturę.
Władysław Górski został pochowany 20 lutego 2015 na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (kw. 42 A/17/9)Władysław Górski – lokalizacja grobu na Cmentarzu Centralnym w Szczecinie (dostęp 12.11.2025).
Jego bratem był Józef Górski (1904–1983), profesor prawa.
Odznaczenia i wyróżnienia
Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Monte Cassino Medal „Pro Memoria” tytuł „Zasłużony Obywatel Szczecina” (2000) doktor honoris causa Międzynarodowego Uniwersytetu w Delaware (USA, 1988) doktor honoris causa Uniwersytetu Szczecińskiego (1993)
Międzynarodowe Centrum Biograficzne w Cambridge ujęło osobę profesora Władysław Górskiego w publikacji Who’s Who in Education (1987), a w 1989 zaliczyło go do grona 500 czołowych osobistości na świecie. Amerykański Instytut Biograficzny w Raleigh (USA) przyznał mu prestiżowy tytuł Człowieka Roku 1990.
Wybrane publikacje List przewozowy (1959) Prawo przewozowe (1976) Umowa przewozu (1983) Problematyka prawna przewozu osób (1987) Żołnierskim szlakiem przez Tobruk i Monte Cassino (1991) Moja droga do Szczecina (1993) W mundurku i w mundurze przez świat (1998)
Przypisy
Bibliografia Władysław Górski. W mundurku i w mundurze przez świat. INTERFUND Poznań 2011 Tadeusz Białecki (red.). Encyklopedia Szczecina T. I A–O, Uniwersytet Szczeciński Szczecin 1999, s.300–301.
Linki zewnętrzne
Elżbieta Skórska. Władysław Górski – biogram w Encyklopedii Pomorza Zachodniego pomeranica.pl (dostęp 14.12.2025)
Kategoria:Obrońcy Tobruku (1941) Kategoria:Polscy przedstawiciele nauk prawnych Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Szczecińskiego Kategoria:Absolwenci Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu Kategoria:Kapitanowie artylerii Polskich Sił Zbrojnych Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Pamiątkowym Monte Cassino Kategoria:Odznaczeni Medalem Pro Memoria Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Uczestnicy bitwy o Ankonę 1944 Kategoria:Uczestnicy bitwy o Monte Cassino 1944 Kategoria:Urodzeni w 1917 Kategoria:Zmarli w 2015 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Centralnym w Szczecinie