Ruch turystyczny to określenie przemieszczania się ludzi, które nie jest wymuszone przez czynniki zewnętrzne – ludzie zmieniają miejsce pobytu, swoje środowisko, rytmu życia dobrowolnie – bez przymusu. Ruch turystyczny odnosi się do określonego obszaru, kierunku, okresu w którym trwa, itp.
Obecnie w świecie obowiązuje podział ONZ WTO ruchu turystycznego: dla celów wizyty, na czas trwania pobytu lub podróży, na miejsca zamieszkania turysty (region, kraj) i miejsca jego przeznaczenia, użytych środków transportu, oraz rodzajów obiektów noclegowych.
W badaniach nad ruchem turystycznym największe znaczenie ma ustalenie celów podróży. Cele te zostały podzielone na dwie kategorie: podstawowe, jak i drugoplanowe.
ONZ dokonało podziału celów wizyt na 6 różnych kategorii – w 1976 roku. Zalicza się do nich: aktywny/pasywny wypoczynek (zwiedzanie, zakupy, podróże poślubne, hazard, wypoczynek na plaży, itp.), odwiedziny u krewnych i znajomych (wyjazdy na urlop do domu, uczestnictwo w pogrzebach, opieka nad osobami niepełnosprawnymi, itd.), podróże w sprawach zawodowych (w to wchodzi również instalacja urządzeń, wizytacje, uczestnictwo w spotkaniach, konferencjach, targach, wygłaszanie wykładów, występy na koncertach, płatne studia, kursy językowe), podróże w celach zdrowotnych (czyli pobyt w uzdrowiskach i sanatoriach, terapia morska, wczasy odchudzające), oraz podróże w celach religijnych (pielgrzymki, uczestnictwo w wydarzeniach religijnych), inne (podróże załóg statków i samolotów pasażerskich, tranzyt).
Pamiętać należy, że rzadko kiedy celem podróży jest tylko jeden z wymienionych powyżej celów.