thumb|250px|Biblia w języku puxian Język puxian (), nazywany też Xinghua – język z grupy min języków chińskich. Nazwa jest kombinacją pierwszych sylab nazw miasta Putian (莆田市) i powiatu Xianyou (仙游县). Używany jest przez ok. 2,5 mln osób głównie w chińskiej prowincji Fujian, a także Singapurze i Malezji. Użytkownicy języka określani są mianem Henghua (兴化/ 興化).
W użyciu jest także język mandaryński.
Charakterystyka Język puxian posiada 7 tonów. Różni się od większości dialektów minnan następującymi cechami: Samogłoska 'a' przeszła w większości przypadków w 'o'. Np. 腳 (Noga) Ka > Ko. Samogłoska 'ư' /ɯ/ przeszła w 'ü'. Np. 魚 (Ryba) Hu > Hü. Samogłoska 'eng' przeszła w /uŋ/. Np. 湯 (Zupa) Teng > Toong. Samogłoska /e/ przeszła w 'o'. Np. 馬 (Koń) Be > Bo. Samogłoska 'i' przeszła w 'a', Np. 病 (Chory) Bi > Ba. Samogłoska 'io' przeszła w 'iao', Np. 笑 (Śmiech) Cio > Ciao.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Język chiński