Język egipski – wymarły język z grupy języków afroazjatyckich, używany przez starożytnych Egipcjan. Najstarsze przykłady pisanego języka egipskiego pochodzą z 3250 r. p.n.e.Odczytywanie hieroglifów egipskich, s. 12 Język ten stracił na znaczeniu wraz z końcem cywilizacji egipskiej i został w późniejszych wiekach zastąpiony w Egipcie językiem arabskim. Późne stadium rozwojowe języka egipskiego stanowi język koptyjski, którym jeszcze do XVIII wieku posługiwały się nieliczne grupy ludności w Egipcie (współcześnie jest on używany jako język liturgii kościoła koptyjskiego).

Fazy rozwoju W języku egipskim wyróżnia się pięć faz historycznych: język staroegipski (datowany na lata 3180–2240 p.n.e.Odczytywanie hieroglifów egipskich, s. 13) – niekiedy osobno ujmuje się język Tekstów Piramid język średnioegipski lub egipski klasyczny (2240–1990 p.n.e. do czasów XVIII dynastii) język nowoegipski (1573–715 p.n.e.) język demotyczny (od XXVI dynastii) język koptyjski (od okresu rzymskiego) – zachowany w liturgii Ortodoksyjnego Kościoła Koptyjskiego Niekiedy wyróżnia się jeszcze jedną fazę: archaiczny język egipski (okres wczesnodynastyczny)

Pismo

Na przestrzeni wieków język egipski był zapisywany w swych różnych fazach pismem: hieroglificznym, hieratycznym i demotycznym oraz zmodyfikowanym alfabetem greckim.

W piśmie hieroglificznym występowały piktogramy, które odpowiadały konkretnym znaczeniom i determinatywy – odpowiedzialne za uściślanie znaczeń. Niektóre z hieroglifów miały ponadto wartość fonetyczną (jeden znak odpowiadał jednej, dwóm lub trzem spółgłoskom). Całe pismo składało się z ok. 7000 hieroglifów. Pismo rysunkowe (hieroglificzne) było przez Egipcjan używane w celach religijnych, by oddawać cześć bogom (świadczy o tym np. egipska nazwa pisma hieroglificznego: sš n mdw ntr – pismo mowy boskiej).

Niektóre właściwości klasycznego języka egipskiego występowanie trzech liczb: pojedynczej, podwójnej i mnogiej, np. ir „oko” ir.ty „dwoje oczu” trzy zestawy zaimków: niezależne (podmiot zdania z orzeczeniem nominalnym), zależne (dopełnienie) i sufigowane (podmiot zdania z orzeczeniem czasownikowym) składnia VSO, np. rdi.n.i gb hr rdwy.i „umieściłem Geba pod mymi stopami” liczne złożone formy odmiany sufiksalnej

Przypisy

Bibliografia Bridget McDermott, Odczytywanie hieroglifów egipskich, Muza, Warszawa 2002 r., s. 6–7, 13 W.V. Davies w przekładzie Macieja G. Witkowskiego, Egipskie hieroglify, Wydawnictwo RTW, 1998 r., s. 6–10,

egipski