thumb|240px|Grób Witolda Urbańskiego na cmentarzu Bródnowskim Witold Urbański (ur. 3 października 1851 w Lublinie, zm. 18 kwietnia 1907 w Warszawie) – malarz i nauczyciel malarstwa. Był też kolekcjonerem antyków, zajmował się renowacją dzieł sztuki.
Życiorys Ojciec Witolda Ignacy był malarzem i nauczycielem rysunku w lubelskich szkołach. Podczas nauki w rosyjskim Gimnazjum Męskim w Lublinie Witold przyjaźnił się Władysławem Czachórskim, później również malarzem.
Pod koniec nauki w gimnazjum postanowił zdawać do Szkoły Sztuk Pięknych w Krakowie. Został przyjęty od razu na trzeci rok, zwrócił na siebie uwagę Jana Matejki. Po ukończeniu studiów udał się do Monachium, gdzie przelotnie studiował w tamtejszej Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych (w połowie listopada 1875 r. zgłosił się do Akademii Sztuk Pięknych - Antikenklasse).
Do Lublina wrócił w roku 1876. Malował portrety i żywe obrazy, m.in. do Fausta i Balladyny. Otworzył Szkołę Rysunkową przy ul. Złotej 9, którą prowadził przez półtora roku do czasu zawarcia małżeństwa z malarką Kazimierą von Kienitz. Po zamknięciu szkoły wrócił do aktywnej pracy twórczej. Wystawiał w warszawskiej Zachęcie oraz w Paryżu.
W 1892 r. przeprowadził się z rodziną do Warszawy. Tu również otworzył Wyższą Szkołę Rysunkową, przyjmował też wiele zamówień zwłaszcza na portrety i renowację antyków. Po śmierci Władysława Podkowińskiego odrestaurował zniszczony przez autora obraz Szał uniesień Szał uniesień, Kazimierz Młynarz, Konie i Rumaki 6 (94). W 1899 r. odrestaurował tryptyk z kościoła w Pławnie koło Radomska. Zmarł po ciężkiej chorobie. Został pochowany na cmentarzu Bródnowskim (kw. 4A-5-31/32).
Przypisy
Bibliografia Andrzej Kaproń, Witold Urbański. "Lublin", dodatek do "Gazety Wyborczej" 2003, nr 79,s. 6.
Kategoria:Polscy kolekcjonerzy sztuki Kategoria:Polscy malarze Kategoria:Polscy pedagodzy Kategoria:Ludzie urodzeni w Lublinie Kategoria:Urodzeni w 1851 Kategoria:Zmarli w 1907 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie