Pascal Bruckner (ur. 15 grudnia 1948 w Paryżu) – francuski powieściopisarz i eseista.
Życiorys Wychowywał się w Austrii, Szwajcarii i Francji. Wykładał w USA (w Kalifornii i na uniwersytecie w Nowym Jorku 1987–1995) i Francji. W latach 1990–1994 wykładał w paryskim instytucie badań politycznych (l'Institut d'Etudes Politiques de Paris). Współpracuje z czasopismem „Le Nouvel Observateur” (od 1987) i gazetą „Le Monde”.
W 1977 roku stał się znany dzięki wydanej razem z Alain Finkielkraut książce Le nouveau désordre amoureux, w której dyskutował z ideami rewolucji seksualnej. Pisał o tym, że jednym z największych odkryć obecnego pokolenia jest to, że wyzwolona seksualność też może być represyjnaInterview z Marko Martin. w: Kommune. Forum für Politik, Ökonomie und Kultur, Nr. 2/97, S. 21.
Poglądami bliscy mu w latach 70. byli Bernard-Henri Lévy, Alain Finkielkraut i André Glucksmann.
Bruckner prowadził dyskusję z Timothy Garton Ashem, w której bronił poglądu, że muzułmanie w Europie nadmiernie domagają się szczególnych praw i że multikulturalizm osłabia Europę. W eseju z 2006 roku La Tyrannie de la pénitence: Essai sur le masochisme Occidental pisał o masochizmie Zachodu, który bije się w pierś za grzechy kolonializmu i ludobójstwa za mało podkreślając zdobycze europejskiego Oświecenia (obrona praw człowieka, laicyzm).
Twórczość Powieści Allez jouer ailleurs, Le Sagittaire 1976 Lunes de fiel, Seuil 1981 (pol. Gorzkie gody, zekranizowana przez Romana Polańskiego – Gorzkie gody) – nagroda Prix Renaudot Parias, Seuil 1985 (pol. wydanie Pariasi) Le palais des claques (1986) (po pol. Pałac klapsów) Qui de nous deux inventa l'autre ?, Gallimard 1988 Le divin enfant, Seuil 1992 Les Voleurs de beauté, Grasset 1997 Les ogres anonymes, Grasset 1998 L’amour du prochain, Grasset 2005 Mon petit mari, Grasset 2007 Le Paradoxe amoureux, Grasset 2009 Le mariage d’amour a-t-il échoué ?, Grasset 2010 Le Fanatisme de l’apocalypse. Sauver la Terre, punir l’Homme29,30, Grasset-Fasquelle 2011 La Sagesse de l'argent, Grasset 2016 Un Racisme imaginaire. La Querelle de l’islamophobie., Grasset-Fasquelle 2017
Eseje Fourier, Seuil 1975 Le Nouveau Désordre amoureux , Seuil 1977 Au coin de la rue, l'aventure , Seuil 1979 Le Sanglot de l’homme blanc: Tiers-Monde, culpabilité, haine de soi, Seuil 1983 La Mélancolie démocratique, Seuil 1990 La Tentation de l'innocence, Grasset 1995 – nagroda Prix Médicis Le Vertige de Babel. Cosmopolitisme ou mondialisme, Arlea poche 1999 L'Euphorie perpétuelle: Essais sur le devoir de bonheur, Grasset 2000 Misère de la prospérité: La religion marchande et ses ennemis, Grasset 2002 La Tyrannie de la pénitence: Essai sur le masochisme Occidental, Grasset 2006 (pol. tłum. Tyrania skruchy. Rozważania na temat samobiczowania Zachodu, tłum. A. Szeptycki, PIW, 2019)
Przypisy
Linki zewnętrzne esej Brucknera Fundamentalizm Oświecenia albo rasizm antyrasistów Enlightenment fundamentalism or racism of the anti-racists? esej Brucknera recenzja książki Brucknera po niemiecku Schuldkomplex biografia po francusku
Kategoria:Francuscy pisarze XX wieku Kategoria:Urodzeni w 1948 Kategoria:Laureaci Nagrody Renaudot Kategoria:Ludzie urodzeni w Paryżu