Hutia kubańska (Capromys pilorides), kubohutia samotna – endemiczny gatunek ssaka z podrodziny huti (Capromyinae) w rodzinie kolczakowatych (Echimyidae). Współcześnie występuje na Kubie oraz jedynie na kilku z otaczających ją znacznie mniejszych wysp: Isla de la Juventud, Archipiélago de las Doce Laqunas. Wymarły podgatunek Capromys pilorides lewisi występował na Kajmanach. Równoległa nazwa „hutia Desmaresta” została nadana na cześć zoologa Anselme Desmaresta, który w 1822 roku niezależnie opisał gatunek.
Zasięg występowania Hutia kubańska występuje w zależności od podgatunku: C. pilorides pilorides – kontynentalna Kuba. C. pilorides ciprianoi – południowa część Isla de la Juventud. C. pilorides doceleguas – Jardines de la Reina C. pilorides gundlachianus – hutia archipelagowa – Sabana C. pilorides lewisi – takson wymarły, występował na Kajmanach. C. pilorides relictus – północna część Isla de la Juventud.
Taksonomia Podgatunek gundlachianus został błędnie podniesiony do rangi gatunku na podstawie rozbieżności sekwencji okazu z Cayo Ballenato del Medio, ale okaz ten pochodził z miejsca poza znanym rozmieszczeniem C. pilorides. Mysateles garridoi jest zwykle uważany za odrębny i słabo znany gatunek z wyspy Maya, w Archipelago de los Canarreso u wybrzeży Kuby, jednak badania reinterpretacyjne wykazały, że takson ten jest źle zidentyfikowanym osobnikiem C. pilorides i dlatego powinien być uważany za synonim tego gatunku.
Etymologia Capromys: kapros „dzik”; μυς mus, μυος muos „mysz”. Macrocapromys: gr. μακρος makros „długi”; rodzaj Capromys (hutia). Leptocapromys: gr. λεπτος leptos „delikatny, drobny”; rodzaj Capromys (hutia).
Charakterystyka Jest to jeden z największych gatunków hutii. Pysk jest krótki, łuki jarzmowe silne i szerokie. Wzór zębowy członków tej podrodziny jest następujący: 1 / 1, 0 / 0, 1 / 1, 3 / 3 = 20. C. pilorides jest wielkości dużego kota domowego. Jego masa zazwyczaj zawiera się w przedziale 1–7 kg, ale dochodzi nawet do ok. 9 kg. Długość osobnika: 20 do 60 cm.
thumb|left|229px|Hutia kubańska (Capromys pilorides)
Środowisko naturalne Występuje w różnych formacjach roślinnych. Dobrze porusza się na drzewach, ale funkcjonuje dobrze również na ziemi. Zarówno samce jak i samice mają zwyczaj znaczenia zajmowanego terytorium moczem.
Rozród Jak prawie wszystkie gryzonie, hutiowate są zwierzętami stadnymi. Żyją w parach, rodzinach lub w dużych grupach, tworząc kolonie. Często mają wspólne gniazda lub nory.
Okres godowy trwa cały rok. Ciąża: 110 do 140 dni. Rodzi się zazwyczaj od 1 do 3 młodych o masie ok. 230 g. Młode pozostają pod opieką matki przeciętnie około 153 dni. Dojrzałość płciową zdobywają w wieku 10 miesięcy. Żyją do 11 lat.
Przypisy Nazwy polskie za:
Literatura Feldhamer, G.A., L.C. Drickamer, S.H. Vessey, and J.F. Merritt. 1999. Mammalogy. Adaptation, Diversity, and Ecology. WCB McGraw-Hill, Boston. xii+563pp. Lawlor, Timothy. 1979. Handbook to the orders and families of living mammals. Mad River Press, Eureka, California. Macdonald, David. 1984. The encyclopedia of mammals. Facts on File Publications, New York. Nowak, Ronald M. and John L. Paradiso. 1983. Walker's mammals of the world. The Johns Hopkins University Press, Baltimore and London, pp 803-810. Vaughan, T.A. 1986. Mammalogy. Third Edition. Saunders College Publishing, Fort Worth. vii+576 pp. Vaughan, T.A., J.M. Ryan, N.J. Czaplewski. 2000. Mammalogy. Fourth Edition. Saunders College Publishing, Philadelphia. vii+565pp. Wilson, Don E. and DeeAnn M. Reeder (eds.). 1993. Mammal species of the world: A taxonomic and geographic reference, 2nd ed.. Smithsonian Institution Press, Washington and London. Woods, C.A. 1984. Hystricognath rodents. Pp. 389-446 in Anderson, Sydney and J. Know Jones, Jr. (eds.). Orders and familes of mammals of the world. John Wiley and Sons, New York.
Kategoria:Kolczakowate Kategoria:Ssaki Ameryki Północnej Kategoria:Fauna endemiczna Kuby Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1822 roku Kategoria:Taksony opisane przez Thomasa Saya