Köpenick, Berlin-Köpenick – dzielnica (Ortsteil) Berlina w okręgu administracyjnym Treptow-Köpenick. Od 1 października 1920 w granicach miasta. Od około 1232 do 30 września 1920 samodzielne miasto. Leży na południowym brzegu jeziora Müggelsee, na wyspie u ujścia rzeki Dahme do Sprewy.
Znajduje się tutaj ratusz, kościół św. Wawrzyńca oraz zamek Köpenick.
Toponimia Nazwa dzielnicy jest pochodzenia słowiańskiego, rekonstruowane połabskie Kop'nik pochodzi z prasłow. kopa czyli pagórek bądź wzniesienieGerhard Schlimpert, Brandenburgisches Namenbuch, Teil III: Die Ortsnamen des Teltow, Weimar 1972, s. 111.. W języku polskim oddawana jako Kopnik, Kopanica lub KopanikWielka encyklopedia powszechna PWN, tom 6, Warszawa 1965, s. 28..
Historia Początkowo Kopnik był grodem słowiańskim znajdującym się na terytorium plemienia Sprewian. Badania archeologiczne stwierdziły, że gród wzniesiono na początku IX wieku, który po zniszczeniu został w końcu X wieku rozbudowany. W XII wieku był siedzibą władcy słowiańskiego księcia Jaksy z Kopanicy. W 1200 roku zdobyty przez margrabiów miśnieńskich Wettynów, a następnie przeszedł w ręce brandenburskie. Brandenburczycy w miejsce grodu słowiańskiego zbudowali niewielki gródek. Na początku XIII wieku na północ od niego rozwinęła się osada miejska. W roku 1906 miasto przeszło do historii za sprawą oszustwa szewca Wilhelma Voigta, zwanego później Kapitanem z Köpenick. W 1920 Köpenick włączono do Berlina.
Galeria
Zobacz też Księstwo Kopanickie Marzahn
Przypisy
Bibliografia Amt für Statistik Berlin-Brandenburg, Poczdam
Kategoria:Dzielnice Berlina Kategoria:Osady dawnych Słowian Kategoria:Grodziska w Niemczech Kategoria:Dawne miasta w Niemczech