Federica Brignone (ur. 14 lipca 1990 w Mediolanie) – włoska narciarka alpejska, pięciokrotna medalistka igrzysk olimpijskich i mistrzostw świata, a także dwukrotna zdobywczyni Pucharu Świata.
Kariera Na arenie międzynarodowej Federica Brignone po raz pierwszy pojawiła się 1 grudnia 2005 roku w Alleghe, gdzie w zawodach FIS Race nie ukończyła drugiego przejazdu w gigancie. W 2007 roku wystartowała na mistrzostwach świata juniorów w Altenmarkt, gdzie jej najlepszym wynikiem było 19. miejsce w supergigancie. Jeszcze trzykrotnie startowała na imprezach tego cyklu, najlepszy wynik osiągając podczas mistrzostw świata juniorów w Garmisch-Partenkirchen w 2009 roku, gdzie zwyciężyła w kombinacji. Wywalczyła także srebrny medal w gigancie na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Regionie Mont Blanc.
W zawodach Pucharu Świata zadebiutowała 28 grudnia 2007 roku w Lienzu, gdzie nie zakwalifikowała się do pierwszego przejazdu giganta. Pierwsze pucharowe punkty wywalczyła 24 października 2009 roku w Sölden, gdzie w tej samej konkurencji zajęła 21. miejsce. Na podium po raz pierwszy stanęła 28 listopada 2009 roku w Aspen, zajmując trzecie miejsce w gigancie. W zawodach tych wyprzedziły ją jedynie Niemka Kathrin Hölzl oraz Austriaczka Kathrin Zettel. Pierwsze zwycięstwo odniosła 24 października 2015 roku w Sölden, gdzie była najlepsza w gigancie. W sezonach 2019/2020 i 2024/2025 zwyciężała w klasyfikacji generalnej, sezon 2023/2024 ukończyła na drugiej pozycji, a w sezonie 2021/2022 była trzecia. Dwukrotnie wygrywała klasyfikację superkombinacji: w sezonach 2018/2019 i 2019/2020, w sezonie 2016/2017 była druga, a w sezonie 2017/2018 trzecia. Dwukrotnie wygrywała też klasyfikację giganta - w sezonach 2019/2020 i 2024/2025, a w sezonie 2023/2024 była w niej druga. Wielokrotnie stawała na podium klasyfikacji supergiganta: w sezonie 2021/2022 była najlepsza, a w sezonach 2019/2020, 2020/2021, 2022/2023, 2023/2024 i 2024/2025 była druga. Ponadto w sezonie 2024/2025 wygrała klasyfikację zjazdu, a w sezonie 2019/2020 druga w zjeździe i trzecia w klasyfikacji PAR.
W 2010 roku wystartowała na igrzyskach olimpijskich w Vancouver, gdzie była osiemnasta w gigancie. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach w Soczi jej najlepszym wynikiem było jedenaste miejsce w kombinacji. W 2018 roku wywalczyła brązowy medal w gigancie podczas igrzysk w Pjongczangu. Wyprzedziły ją jedynie Mikaela Shiffrin z USA i Ragnhild Mowinckel z Norwegii. Była tam też szósta w supergigancie i ósma w superkombinacji. Na igrzyskach olimpijskich w Pekinie w 2022 wywalczyła dwa medale. Najpierw zdobyła srebrny medal w gigancie, rozdzielając Szwedkę Sarę Hector i Larę Gut-Behrami ze Szwajcarii. Następnie zajęła trzecie miejsce w superkombinacji, ulegając dwóm Szwajcarkom: Michelle Gisin i Wendy Holdener. Była tam również siódma w supergigancie i ósma w zawodach drużynowych. Kolejne dwa medale wywalczyła podczas igrzysk olimpijskich w Mediolanie–Cortinie d’Ampezzo w 2026. W supergigancie zwyciężyła, pokonując Francuzkę Romane Miradoli i Austriaczkę Cornelię Hütter. Następnie zdobyła złoty medal w gigancie, wyprzedzając Sarę Hector i Theę Louise Stjernesund z Norwegii, które zajęły ex aequo drugie miejsce. W zjeździe była dziesiąta.
Na mistrzostwach świata w Garmisch-Partenkirchen w 2011 zdobyła srebrny medal w gigancie. Na podium rozdzieliła tam Tinę Maze ze Słowenii oraz Tessę Worley z Francji W zjeździe była tam szesnasta. Blisko podium była podczas mistrzostw świata w Sankt Moritz w 2017, gdzie zajęła czwarte miejsce w gigancie. Walkę o podium przegrała ze swoją rodaczką, Sofią Goggią o 0,18 sekundy. Na rozgrywanych sześć lat później mistrzostwach świata w Courchevel/Méribel dwukrotnie stawała na podium. Najpierw zwyciężyła w kombinacji, wyprzedzając Wendy Holdener i Austriaczkę Ricardę Haaser. Następnie zajęła drugie miejsce w gigancie, plasując się za Shiffrin a przed Ragnhild Mowinckel. Dwa medale wywalczyła także na mistrzostwach świata w Saalbach w 2025 roku. W supergigancie była druga, wyprzedziła ją jedynie Austriaczka Stephanie Venier, która była szybsza o 0,10 sekundy. Parę dni później Brignone zwyciężyła w gigancie, wyprzedzając Alice Robinson z Nowej Zelandii i Paulę Moltzan z USA.
Jest córką Marii Rosy Quario.
Osiągnięcia Igrzyska olimpijskie Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 18. 25 lutego 2010 Vancouver Gigant 2:27,11 +1,57 Viktoria Rebensburg 11. 10 lutego 2014 Soczi Superkombinacja 2:34,62 +3,00 Maria Höfl-Riesch DNF1 18 lutego 2014 Soczi Gigant 2:36,87 – Tina Maze DNF2 21 lutego 2014 Soczi Slalom 1:44,54 – Mikaela Shiffrin 15 lutego 2018 Pjongczang Gigant 2:20,48 +0,46 Mikaela Shiffrin 6. 17 lutego 2018 Pjongczang Supergigant 1:21,11 +0,38 Ester Ledecká DNF 21 lutego 2018 Pjongczang Zjazd 1:39,22 – Sofia Goggia 8. 22 lutego 2018 Pjongczang Superkombinacja 2:20,90 +2,63 Michelle Gisin 7 lutego 2022 Pekin Gigant 1:55,69 +0,28 Sara Hector DNF2 9 lutego 2022 Pekin Slalom 1:44,98 – Petra Vlhová 7. 11 lutego 2022 Pekin Supergigant 1:13,51 +0,66 Lara Gut-Behrami 17 lutego 2022 Pekin Superkombinacja 2:25,67 +1,85 Michelle Gisin 10. 8 lutego 2026 Mediolan–Cortina d’Ampezzo Zjazd 1:36,10 +1,19 Breezy Johnson 12 lutego 2026 Mediolan–Cortina d’Ampezzo Supergigant 1:23,41 – – 15 lutego 2026 Mediolan–Cortina d’Ampezzo Gigant 2:13,50 – –
Mistrzostwa świata Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 2.15px 17 lutego 2011 Ga-Pa Gigant 2:20,54 +0,09 Tina Maze DNF1 19 lutego 2011 Ga-Pa Slalom 1:45,79 – Marlies Schild DNF1 12 lutego 2015 Vail/Beaver Creek Gigant 2:19,16 – Anna Fenninger 19. 14 lutego 2015 Vail/Beaver Creek Slalom 1:38,48 +3,71 Mikaela Shiffrin 8. 7 lutego 2017 Sankt Moritz Supergigant 1:32,34 +0,84 Nicole Schmidhofer 7. 10 lutego 2017 Sankt Moritz Superkombinacja 1:58,88 +1,38 Wendy Holdener 4. 16 lutego 2017 Sankt Moritz Gigant 2:05,55 +0,92 Tessa Worley 24. 18 lutego 2017 Sankt Moritz Slalom 1:37,27 +5,06 Mikaela Shiffrin 10. 5 lutego 2019 Åre Supergigant 1:04,89 +0,54 Mikaela Shiffrin 6. 8 lutego 2019 Åre Superkombinacja 2:02,13 +1,39 Wendy Holdener 5. 14 lutego 2019 Åre Gigant 2:01,97 +0,87 Petra Vlhová 10. 11 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Supergigant 1:25,51 +1,09 Lara Gut-Behrami DNF2 15 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Superkombinacja 2:07,22 – Mikaela Shiffrin 6. 16 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Gigant równoległy – – Marta Bassino Katharina Liensberger DNF1 18 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Gigant 2:30,66 – Lara Gut-Behrami DNF2 20 lutego 2021 Cortina d’Ampezzo Slalom 2:30,66 – Katharina Liensberger 1.15px 6 lutego 2023 Courchevel/Méribel Kombinacja 1:57,47 – – 8. 8 lutego 2023 Courchevel/Méribel Supergigant 1:28,06 +0,55 Marta Bassino 2.15px 17 lutego 2023 Courchevel/Méribel Gigant 2:07,13 +0,12 Mikaela Shiffrin 2.15px 6 lutego 2025 Saalbach Supergigant 1:20,47 +0,10 Stephanie Venier 10. 6 lutego 2025 Saalbach Zjazd 1:41,29 +1,19 Breezy Johnson 1.15px 13 lutego 2025 Saalbach Gigant 2:22,71 – –
Mistrzostwa świata juniorów Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwyciężczyni 24. 8 marca 2007 Altenmarkt Gigant 2:14,90 +3,51 Nicole Schmidhofer 19. 9 marca 2007 Altenmarkt Supergigant 1:19,34 +2,44 Nicole Schmidhofer 43. 26 lutego 2008 Formigal Zjazd 1:50,13 +9,79 Ilka Štuhec DNF1 28 lutego 2008 Formigal Slalom 1:33,85 – Bernadette Schild 17. 29 lutego 2008 Formigal Gigant 1:42,50 +2,09 Anna Fenninger 16. 1 marca 2009 Ga-Pa Slalom 1:42,07 +3,41 Denise Feierabend 7. 2 marca 2009 Ga-Pa Gigant 2:45,81 +2,24 Viktoria Rebensburg 5. 4 marca 2009 Ga-Pa Supergigant 1:19,80 +1,30 Viktoria Rebensburg 10. 6 marca 2009 Ga-Pa Zjazd 1:19,60 +1,33 Marine Gauthier 1.15px 6 marca 2009 Ga-Pa Kombinacja 54,00 pkt – – 25. 31 stycznia 2010 Region Mont Blanc Supergigant 1:32,21 +1,84 Marine Gauthier 15. 1 lutego 2010 Region Mont Blanc Slalom 1:34.47 +4,27 Christina Geiger 28. 4 lutego 2010 Region Mont Blanc Zjazd 1:20,89 +2,90 Jéromine Géroudet 2.15px 5 lutego 2010 Region Mont Blanc Gigant 1:38,34 +0,37 Mona Løseth 7. 5 lutego 2010 Region Mont Blanc Kombinacja 38,85 pkt +38,90 pkt Mona Løseth
Puchar Świata Miejsca w klasyfikacji generalnej sezon 2009/2010: 43. sezon 2010/2011: 26. sezon 2011/2012: 20. sezon 2012/2013: 103. sezon 2013/2014: 31. sezon 2014/2015: 20. sezon 2015/2016: 8. sezon 2016/2017: 5. sezon 2017/2018: 11. sezon 2018/2019: 6. sezon 2019/2020: 1. sezon 2020/2021: 7. sezon 2021/2022: 3. sezon 2022/2023: 4. sezon 2023/2024: 2. sezon 2024/2025: 1. sezon 2025/2026: 62.
Zwycięstwa w zawodach Sölden – 24 października 2015 (gigant) Soldeu – 27 lutego 2016 (supergigant) Kronplatz – 24 stycznia 2017 (gigant) Crans-Montana – 24 lutego 2017 (superkombinacja) Aspen – 19 marca 2017 (gigant) Lienz – 29 grudnia 2017 (gigant) Bad Kleinkirchheim – 13 stycznia 2018 (supergigant) Crans-Montana – 4 marca 2018 (superkombinacja) Killington – 25 listopada 2018 (gigant) Crans Montana – 24 lutego 2019 (superkombinacja) Courchevel – 17 grudnia 2019 (gigant) Altenmarkt – 12 stycznia 2020 (superkombinacja) Sestriere – 18 stycznia 2020 (gigant) Roza Chutor – 2 lutego 2020 (supergigant) Crans-Montana – 23 lutego 2020 (superkombinacja) Val di Fassa – 28 lutego 2021 (supergigant) Sankt Moritz – 12 grudnia 2021 (supergigant) Zauchensee – 16 stycznia 2022 (supergigant) Garmisch-Partenkirchen – 30 stycznia 2022 (supergigant) Méribel – 20 marca 2022 (gigant) Sankt Anton – 14 stycznia 2023 (supergigant) Mont-Tremblant – 2 grudnia 2023 (gigant) Mont-Tremblant – 3 grudnia 2023 (gigant) Val d’Isère – 17 grudnia 2023 (supergigant) Kvitfjell – 3 marca 2024 (supergigant) Åre – 9 marca 2024 (gigant) Saalbach – 17 marca 2024 (gigant) Sölden – 26 października 2024 (gigant) Semmering – 28 grudnia 2024 (gigant) Altenmarkt – 11 stycznia 2025 (zjazd) Cortina d’Ampezzo – 19 stycznia 2025 (supergigant) Garmisch-Partenkirchen – 25 stycznia 2025 (zjazd) Sestriere – 21 lutego 2025 (gigant) Sestriere – 22 lutego 2025 (gigant) Kvitfjell – 2 marca 2025 (supergigant) Åre – 8 marca 2025 (gigant) La Thuile – 14 marca 2025 (supergigant)
Pozostałe miejsca na podium Aspen – 28 listopada 2009 (gigant) – 3. miejsce Arber-Zwiesel – 6 lutego 2011 (gigant) – 2. miejsce Lienz – 28 grudnia 2011 (gigant) – 2. miejsce Kranjska Gora – 21 stycznia 2012 (gigant) – 2. miejsce Åre – 9 marca 2012 (gigant) – 2. miejsce Schladming – 18 marca 2012 (gigant) – 3. miejsce Aspen – 29 listopada 2014 (gigant) – 3. miejsce Aspen – 27 listopada 2015 (gigant) – 3. miejsce Are – 12 grudnia 2015 (gigant) – 3. miejsce Flachau – 17 stycznia 2016 (gigant) – 3. miejsce Jasná – 7 marca 2016 (gigant) – 3. miejsce Crans-Montana − 26 lutego 2017 (superkombinacja) – 2. miejsce Squaw Valley − 10 marca 2017 (gigant) – 2. miejsce Aspen – 16 marca 2017 (supergigant) – 3. miejsce Bad Kleinkirchheim – 14 stycznia 2018 (zjazd) – 2. miejsce Kronplatz – 23 stycznia 2018 (gigant) – 3. miejsce Sölden – 27 października 2018 (gigant) – 2. miejsce Soldeu – 14 marca 2019 (supergigant) – 3. miejsce Killington – 30 listopada 2019 (gigant) – 2. miejsce Sankt Moritz – 14 grudnia 2019 (supergigant) – 2. miejsce Bansko – 24 stycznia 2020 (zjazd) – 2. miejsce Bansko – 25 stycznia 2020 (zjazd) – 3. miejsce Garmisch-Partenkirchen – 8 lutego 2020 (zjazd) – 2. miejsce La Thuile – 29 lutego 2020 (supergigant) – 2. miejsce Sölden – 17 października 2020 (gigant) – 2. miejsce Courchevel – 14 grudnia 2020 (gigant) – 2. miejsce Val d’Isère – 20 grudnia 2020 (supergigant) – 3. miejsce Crans-Montana – 24 stycznia 2021 (supergigant) – 3. miejsce Lenzerheide – 6 marca 2022 (gigant) – 2. miejsce Kranjska Gora – 8 stycznia 2023 (gigant) – 2. miejsce Sankt Anton – 15 stycznia 2023 (supergigant) – 2. miejsce Kronplatz – 24 stycznia 2023 (gigant) – 3. miejsce Crans-Montana – 26 lutego 2023 (zjazd) – 2. miejsce Åre – 10 marca 2023 (gigant) – 2. miejsce Soldeu – 16 marca 2023 (supergigant) – 2. miejsce