Sékouba Konaté (ur. 6 czerwca 1964 w Konakry) – gwinejski pułkownik, wiceprezydent junty wojskowej sprawującej władzę w Gwinei od 24 grudnia 2008, minister obrony od 14 stycznia 2009 do 24 grudnia 2010, p.o. prezydenta od 3 grudnia 2009 do 21 grudnia 2010.
Życiorys Sékouba Konaté urodził się w 1964 w Konakry. W 1985, w wieku 19 lat wstąpił do armii, w której doszedł do stopnia pułkownika. W 1990 ukończył Królewską Akademię Wojskową w Meknes w Maroku. W 1995 brał udział w misji pokojowej w Sierra Leone (UNAMSIL). W 1996 został zastępcą dowódcy oddziału wojsk spadochronowych w regionie Labé. W 2000 stanął na czele oddziału wojskowego w Macencie przy granicy z Liberią. Jako wojskowy zyskał sobie przydomek El Tigre (Tygrys) – z powodu zaciekłości, jaką okazywał podczas walk z rebeliantami w 2000 i 2001. W 2008 został mianowany dowódcą Autonomicznego Batalionu Transportu Powietrznego (BATA).
23 grudnia 2008, tuż po śmierci prezydenta Lansany Conté, razem z kapitanem Moussą Dadia Camarą był jednym z inicjatorów zamachu stanu w Gwinei. W początkowej fazie przewrotu doszło pomiędzy nim a Camarą do sporu o władzę. 24 grudnia 2008 Konaté znalazł się dopiero na trzeciej pozycji w ogłoszonym składzie Rady Narodowej na rzecz Demokracji i Rozwoju (CNDD, Conseil National de la Démocratie et du Developement), organu rządzącej junty wojskowej. Na jej czele stanął Camara. Z tego powodu w głównych koszarach wojska w stolicy zwolennicy Konaté wszczęli bunt i zażądali oddania władzy w jego ręce. Kwestię przywództwa dwaj wojskowi zgodzili się rozstrzygnąć na drodze losowania. Kartkę papieru z napisem „prezydent” ze słoika po majonezie (z którego losowano) wyciągnął, i to dwukrotnie (losowanie powtórzono), Camara. Konaté otrzymał w zamian stanowisko wiceprezydenta CNDD.
14 stycznia 2009 objął stanowisko ministra obrony w rządzie premiera Kabiné Komary.
Pełniący obowiązki prezydenta Gwinei 3 grudnia 2009 po próbie zabójstwa Moussy Dadis Camary i jego hospitalizacji w Maroku, objął na czas jego nieobecności władzę w Gwinei. 5 grudnia 2009 powrócił w tym celu z podróży do Libanu.
6 stycznia 2010, jako p.o. prezydenta, ogłosił plan powołania „przejściowego rządu jedności narodowej” w celu zakończenia kryzysu politycznego w kraju, na czele którego miałby stanąć premier wskazany przez opozycję. Do zadań rządu miało należeć wyznaczenie daty i przeprowadzenie wyborów prezydenckich i parlamentarnych. Wezwał również liderów opozycji, którzy opuścili kraj po wrześniowej masakrze do powrotu, gwarantując im bezpieczeństwo.
12 stycznia 2010 Camara został przewieziony z Maroka do Burkina Faso, co wymusiło uregulowanie kwestii jego powrotu do rządów i podziału władzy w kraju. 13 stycznia Konaté udał się na rozmowy do Wagadugu, gdzie 15 stycznia 2010, przy mediacji prezydenta Blaise’a Compaoré, podpisano porozumienie w sprawie powrotu Gwinei do rządów cywilnych. Camara zrezygnował „de facto” z władzy i zgodził się pozostać w Burkina Faso na dalszej rekonwalescencji. Poparł przy tym plan porozumienia z opozycją zaproponowany wcześniej przez Konaté, który miał dalej pełnić funkcję prezydenta. Porozumienie przewidywało powołanie rządu złożonego z członków junty oraz opozycji z opozycyjnym premierem na czele. Nowy rząd miał sprawować mandat do czasu wyborów, organizację których zaplanowano w ciągu sześciu miesięcy. Zakazem startu zostali objęci wszyscy członkowie rządu oraz junty wojskowej. W celu nadzorowania transferu władzy miała zostać utworzona licząca 101 członków specjalna rada, składająca się z liderów religijnych. 18 stycznia 2010 opozycja przedstawiła kandydaturę Jeana-Marie Doré na stanowisko szefa rządu. Następnego dnia Konaté nominował go na stanowisko premiera. W skład 30-osobowego rządu weszło po 10 przedstawicieli junty wojskowej, opozycji i władz regionalnych.
W wyniku demokratycznych wyborów zorganizowanych w czerwcu i listopadzie 2010, nowym prezydentem państwa został Alpha Condé, który objął urząd 21 grudnia 2010.
7 grudnia 2010 Konaté został mianowany dowódcą Sił Szybkiego Reagowania Unii Afrykańskiej (African Standby Force). 16 grudnia 2010 oficjalnie opuścił szeregi gwinejskiej armii.
Odznaczenia Krzyż Wielki Narodowego Orderu Pokoju (Kongo)
Przypisy
Kategoria:Gwinejscy ministrowie Kategoria:Gwinejscy wojskowi Kategoria:Prezydenci Gwinei Kategoria:Urodzeni w 1964 Kategoria:Ludzie urodzeni w Konakry